Sheikh Bin Baz yang dihormati dan mulia, adalah seorang ulama Islam Arab Saudi yang mengabdikan hidupnya untuk bimbingan rohani umat Islam dan mempunyai keprihatinan yang tulus terhadap keadaan umat Islam di seluruh dunia. Beliau buta sepanjang hidupnya. Beliau kehilangan penglihatannya pada usia 20 tahun. Namun begitu, beliau dilantik sebagai Mufti Besar Arab Saudi dari tahun 1993 sehingga kewafatannya pada tahun 1999.

Mari kita bersikap objektif dan adil

Sheikh Bin Baz telah mengeluarkan beberapa Fatwa berkaitan Jemaah Tabligh.

Namun, kami dapati banyak Fatwa yang dikongsi di internet adalah hasil ‘potong dan tampal‘ daripada Fatwa yang penuh. Fatwa-fatwa ini telah diambil di luar konteks, kebanyakannya untuk menyokong sama ada pendirian pro Jemaah Tabligh atau anti Jemaah Tabligh.

Kami sememangnya pro Jemaah Tabligh. Namun begitu, kami mahu bersikap jujur dan berkongsi semua Fatwa beliau walaupun ia bersifat kritikal terhadap Tabligh.

Komen kami adalah dalam warna MERAH.

Muat turun rujukan penuh

Berikut adalah Majmoo (Koleksi) Fatwa Sheikh Bin Baz untuk dimuat turun

Muat Turun Majmoo Al Fatawa Ibn Baz PENUH – BAHASA INGGERIS

Fatwa Sheikh Bin Baz mengenai Jemaah Tabligh #8/181

Soalan:

Sesetengah orang mengatakan bahawa kumpulan-kumpulan yang diperintahkan oleh Hadis Hudhayfah untuk ditinggalkan adalah kumpulan-kumpulan Islam seperti Salafi, Ikhwan (Ikhwanul Muslimin), dan Tablighi. Apakah pendapat tuan mengenai kenyataan sebegini?

Jawapan:

(Bahagian No: 8, Muka Surat No: 180)

Ketika Hudhayfah bertanya, “Wahai Rasulullah, kami dahulu berada dalam keadaan Jahiliyyah (zaman kejahilan sebelum Islam) dan kejahatan, kemudian Allah membawa kepada kami kebaikan ini. Adakah akan ada sebarang kejahatan selepas kebaikan ini?”

Nabi (sallallahu alaihi wasallam) bersabda, “Ya.”

Hudhayfah bertanya, “Adakah akan ada sebarang kebaikan selepas kejahatan itu?”

Nabi (sallallahu alaihi wasallam) bersabda, “Ya, tetapi ia akan bercampur dengan dakhan ‘iaitu sedikit kejahatan’.”

Hudhayfah bertanya, “Apakah dakhan itu?”

Baginda (sallallahu alaihi wasallam) bersabda, “Akan ada segolongan manusia yang akan membimbing (manusia) mengikut sesuatu selain daripada bimbinganku dan akan memimpin mereka mengikut sesuatu selain daripada Sunnahku (apa jua yang diriwayatkan daripada Nabi). Kamu akan melihat perbuatan mereka dan tidak bersetuju dengannya.”

Hudhayfah bertanya, “Adakah akan ada sebarang kejahatan selepas kebaikan itu?”

Baginda (sallallahu alaihi wasallam) bersabda, “Ya, akan ada segolongan manusia yang akan mengajak orang lain ke pintu-pintu Neraka, dan sesiapa yang menerima jemputan mereka akan dicampakkan ke dalamnya (oleh mereka).”

Hudhayfah berkata, “Wahai Rasulullah, terangkanlah kepada kami tentang golongan itu.”

Baginda (sallallahu alaihi wasallam) bersabda, “Mereka akan berasal daripada kalangan kita dan bertutur dalam bahasa kita (iaitu daripada kalangan orang Arab).”

Hudhayfah bertanya, “Apakah yang tuan perintahkan kepada kami untuk lakukan pada ketika itu?”

Baginda (sallallahu alaihi wasallam) bersabda, “Berpegang teguhlah kepada Jama’ah (kumpulan) umat Islam dan pemimpin mereka.”

Hudhayfah bertanya, “Bagaimana jika tiada Jama’ah dan tiada pemimpin?”

Baginda (sallallahu alaihi wasallam) bersabda, “Jauhilah semua puak-puak yang berbeza itu, walaupun kamu terpaksa menggigit (iaitu memakan) akar sebatang pokok, sehingga kamu mati dalam keadaan sedemikian.”

(Diriwayatkan oleh Al-Bukhari dan Muslim)

Hadis penting ini menjelaskan kepada kita bahawa adalah Wajib bagi umat Islam untuk berpegang teguh kepada Jama’ah umat Islam dan bekerjasama dengan mereka di mana sahaja mereka berada, sama ada Jama’ah itu terdapat di Semenanjung Tanah Arab, atau Mesir, atau Levant (kawasan meliputi Syria, Lubnan, Jordan, dan Palestin), atau Iraq, atau Amerika, atau Eropah, atau di mana-mana tempat lain.

Apabila seseorang Muslim menemui satu kumpulan yang menyeru manusia kepada kebenaran, mereka hendaklah membantu kumpulan tersebut dan menjadi sebahagian daripada mereka, mereka hendaklah membantu dan menggalakkan mereka untuk terus teguh berpegang kepada kebenaran.

Jika mereka tidak menemui sebarang Jama’ah langsung, maka mereka hendaklah berpegang kepada kebenaran dan orang sedemikian akan menjadi Jama’ah walaupun dia keseorangan sahaja, sebagaimana yang dikatakan oleh Ibn Mas’ud (radhiallahu anhu) kepada ‘Amr ibn Maymun: “Jama’ah itu ialah apa yang selaras dengan kebenaran, walaupun kamu bersendirian.”

Oleh itu, umat Islam mesti mencari kebenaran. Jika mereka menemui sebuah pusat Islam yang menyebarkan kebenaran, atau sebuah kumpulan di mana-mana tempat yang menyebarkan kebenaran iaitu menyeru manusia kepada Al-Quran,

(Bahagian No: 8, Muka Surat No: 181)

Sunnah, dan akidah yang sahih di Eropah, Afrika, atau di mana-mana tempat lain, mereka hendaklah menyertai kumpulan tersebut dan mencari kebenaran dengan sabar serta bersama-sama orang yang berpegang kepada kebenaran.

Inilah yang Wajib ke atas umat Islam. Tetapi jika mereka tidak dapat menemui sesiapa yang menyeru manusia kepada kebenaran, sama ada sebuah negara atau sebuah kumpulan, maka mereka mesti berpegang kepada kebenaran secara bersendirian dan teguh melakukannya. Dalam keadaan sedemikian, mereka akan menjadi Jama’ah, sebagaimana yang dikatakan oleh Ibn Mas’ud (radhiallahu anhu) kepada ‘Amr ibn Maymun.

Pada zaman ini – segala puji bagi Allah semata-mata – terdapat banyak kumpulan yang menyeru manusia kepada kebenaran, seperti di Semenanjung Tanah Arab: (kerajaan Saudi), Yaman, Teluk, Mesir, Levant, serta Afrika, Eropah, Amerika, dan India serta Pakistan bersama-sama tempat lain di seluruh dunia.

Terdapat banyak kumpulan, pusat Islam, dan pertubuhan Islam yang menyeru manusia kepada kebenaran, menyebarkan risalah, dan memberi amaran terhadap apa yang bertentangan dengannya.

Jadi sesiapa yang mencari kebenaran dalam kalangan umat Islam di mana-mana bahagian dunia perlu mencari kumpulan-kumpulan ini dan apabila mereka menemui sebuah kumpulan, sebuah pusat, atau sebuah pertubuhan yang menyeru manusia kepada Al-Quran dan Sunnah, mereka hendaklah mengikuti dan berpegang teguh kepadanya.

Contoh pertubuhan sedemikian ialah Ansar al-Sunnah di Mesir dan Sudan, Jam’iyyat Ahl-ul-Hadis di Pakistan dan India bersama-sama kumpulan atau persatuan lain yang menyeru kepada Al-Quran dan Sunnah dan mencurahkan ibadah mereka secara ikhlas kepada Allah semata-mata tanpa menyeru kepada sesiapa pun yang lain sama ada penghuni kubur atau selainnya.

Fatwa Sheikh Bin Baz mengenai Jemaah Tabligh #8/331

Soalan:

M. ‘A. dari Amerika berkata: Saya telah mengembara bersama Tabligh (sebuah kumpulan yang menyeru kepada Islam) ke India dan Pakistan. Kami biasanya berhimpun dan bersembahyang di Masjid-masjid yang mempunyai kubur di dalamnya. Kemudian, saya diberitahu bahawa bersembahyang di Masjid yang mengandungi kubur adalah Batil (tidak sah). Apakah hukum solat saya itu? Perlukah saya mengulanginya?

Apakah hukum mengembara bersama kumpulan ini ke tempat-tempat yang serupa?

Jawapan:

Dengan nama Allah. Segala puji bagi Allah.

Tabligh tidak mempunyai ilmu yang baik dalam perkara berkaitan ‘Aqidah (akidah). Oleh itu, tidak diharuskan bagi sesiapa pun untuk keluar bersama mereka. Hanya sesiapa yang mempunyai ilmu dan wawasan yang cukup mengenai ‘Aqidah yang benar iaitu Ahl-ul-Sunnah wal-Jama’ah (mereka yang berpegang kepada Sunnah dan jemaah utama umat Islam) sahaja yang boleh pergi untuk membimbing, menasihati, dan bekerjasama dengan mereka dalam kebaikan.

Tabligh adalah sebuah kumpulan yang sangat aktif tetapi kekurangan ilmu dan memerlukan lebih banyak ilmu serta ulama untuk membimbing mereka dalam perkara berkaitan Tawhid (keesaan Allah) dan Sunnah (apa jua yang diriwayatkan daripada Nabi).

Semoga Allah mengurniakan kepada kita semua kefahaman terhadap Agama-Nya dan keteguhan berpegang kepadanya!

Berkenaan bersembahyang di Masjid yang mempunyai kubur, ia tidak diharuskan. Kamu perlu mengulangi semua solat yang dilakukan di sana, kerana Nabi (sallallahu alaihi wasallam) bersabda:

“Allah melaknat orang Yahudi dan Nasrani; mereka menjadikan kubur nabi-nabi mereka sebagai tempat beribadah.” (Disepakati oleh Al-Bukhari dan Muslim)

Baginda (sallallahu alaihi wasallam) turut bersabda:

“Sesungguhnya, orang-orang yang terdahulu daripada kamu telah menjadikan kubur nabi-nabi dan orang-orang soleh mereka sebagai tempat beribadah, maka berwaspadalah dan janganlah kamu jadikan kubur sebagai Masjid; aku melarang kamu daripada melakukan perkara ini.” (Diriwayatkan oleh Muslim dalam kitab Sahihnya)

Terdapat banyak Hadis lain yang menyokong makna yang sama.

Semoga Allah mengurniakan kejayaan kepada kita! Semoga selawat dan salam ke atas Nabi kita Muhammad, keluarga baginda, dan para Sahabat baginda!

Audio Sheikh Bin Baz mengenai Jemaah Tabligh

Terjemahan

Penyoal: Sunnah itu seumpama sebuah kapal cahaya – sesiapa yang menaikinya akan selamat, dan sesiapa yang meninggalkannya akan lemas. Penyoal akan berkata: Kehidupan para sahabat mempunyai banyak ciri, antara yang paling penting ialah enam ciri: kata-kata yang baik, solat, ilmu bersama zikir, memuliakan umat Islam, membetulkan niat, dan menyeru kepada Allah. Jadi Jemaah Tabligh berkata mereka menumpukan kepada enam ciri ini – adakah pendekatan ini betul?

Sheikh Bin Baz: Jemaah Tabligh mempunyai unsur bid’ah (rekaan baru dalam agama). Apa yang wajib ialah mengikuti Rasulullah, sallallahu alaihi wasallam, dalam apa yang dibawanya dan bertanya tentang manhajnya. Kemudian jika amalan Tablighi selaras dengan Sunnah Rasulullah, ia boleh diterima, tetapi amalan mereka tidak seharusnya diambil sebagai satu manhaj dan Sunnah tersendiri.

Sebaliknya, seseorang hendaklah mengikuti apa yang dikatakan oleh Allah dan Rasul-Nya, dan seorang mukmin hendaklah bertindak mengikut apa yang telah ditetapkan oleh Allah kepada hamba-hamba-Nya dan apa yang dibawa oleh Rasul-Nya, sallallahu alaihi wasallam, berkenaan keselamatan dan larangan dalam semua perkara – bukan hanya dalam enam perkara sahaja.

Sebaliknya, Rasulullah mesti diikuti dalam segala perkara, dan apa yang diharamkan oleh Allah mesti dijauhi, dan manusia hendaklah dibimbing ke arah itu. Inilah yang wajib ke atas ahli ilmu. Sudah tentu, Jemaah Tabligh tidak sepatutnya diikuti dalam perkara ini, sebaliknya seseorang hendaklah berhati-hati terhadap bid’ah-bid’ah yang ada pada mereka.

Apa yang selaras dengan Syariah daripada mereka boleh dikatakan sebagai baik, dan apa yang bertentangan dengan Syariah hendaklah diberi amaran.

Pengiktirafan Sheikh Bin Baz Terhadap Seorang Ulama Deoband

Berikut adalah yang disebutkan di laman rasmi Sheikh Bin Baz:

Sumber: Laman Rasmi Sheikh Bin Baz – Ijazah

Halaman ini bertajuk ‘Kebenaran Sheikh Muhammad Shafi kepada Sheikh Abdul Aziz dalam Hadis dan Pujiannya Terhadap Beliau‘. Mufti Muhammad Shafi adalah Ketua Mufti dan Sheikhul Hadis di Darul Uloom Deoband.

Kita dapat lihat di sini bahawa laman rasmi Sheikh Bin Baz mempunyai penghormatan dan pujian terhadap pengiktirafan Sheikh Muhammad Shafi. Sheikh Muhammad Shafii bukan sekadar seorang Deobandi tetapi Ketua Mufti Darul Uloom Deoband. Penghormatan Sheikh Bin Baz ini menunjukkan dengan jelas pengiktirafannya terhadap Darul Uloom Deoband.

Terjemahan

Tajuk: Kebenaran Sheikh Muhammad Shafi kepada Sheikh Abdul Aziz dalam Hadis dan Pujiannya Terhadap Beliau

Dengan nama Allah, Yang Maha Pemurah, Yang Maha Mengasihani. Segala puji bagi Allah, dan selawat serta salam ke atas hamba-hamba pilihan-Nya, terutamanya junjungan kita Muhammad, yang terpilih, dan keluarga baginda, para sahabat baginda, serta mereka yang mengikuti petunjuk baginda.

Selepas itu: Hamba yang lemah Muhammad Shafi al-Deobandi, dilahirkan di India dan berhijrah ke Pakistan, berkata: Aku meriwayatkan keseluruhan Sahih Imam Muhammad bin Ismail al-Bukhari daripada penjaga zamannya, Sheikh yang mulia Sayyid Muhammad Anwar Shah al-Kashmiri, dengan membacakan kepada beliau semasa aku mendengar.

Dan beliau daripada Sheikh al-Hind Maulana Mahmood Hassan, dan beliau daripada Maulana Muhammad Qasim al-Nanotawi dan Maulana Rashid Ahmad Gangohi, kedua-duanya daripada Sheikh al-Imam al-Hujjah Shah Abdul Ghani, dan beliau daripada ayahnya Sheikh Abu Said, dan beliau daripada Shah Muhammad Ishaq al-Dehlawi, dan beliau daripada ulama umat Shah Abdul Aziz al-Dehlawi.

Muhammad Anwar Shah turut meriwayatkan dengan izin daripada Sheikh al-Hujjah Maulana Ahmad Ali al-Muhaddith al-Saharanpuri, penulis anotasi terhadap Sahih al-Bukhari, daripada Shah Muhammad Ishaq al-Dehlawi, daripada Shah Abdul Aziz, daripada ayahnya Sheikh al-Imam al-Hujjah Shah Waliullah al-Dehlawi, daripada Sheikh Abu Tahir al-Madani, daripada ayahnya Sheikh Ibrahim al-Kurdi, daripada Sheikh Ahmad al-Qashashi, daripada Ahmad bin Abdul Quddus al-Shatawi,

daripada Sheikh Shamsuddin al-Ramli, daripada Sheikh Zainuddin Zakariya al-Ansari, daripada Sheikh al-Hafiz Ibn Hajar al-Asqalani, daripada Ibrahim ibn Ahmad al-Nawafi, daripada Sheikh Abu al-Waqt Abdul Awwal bin Isa al-Sinjari al-Harawi, daripada Sheikh Abu al-Hassan Abdul Rahman bin Muzaffar al-Dawoodi, daripada Abu Muhammad Abdullah bin Ahmad al-Sarakhsi, daripada Abu Abdullah Muhammad bin Ismail al-Bukhari.

Begitu juga, aku meriwayatkan Jami’ al-Tirmidhi secara keseluruhannya kecuali sebahagian kecil daripada bahagian keduanya melalui rangkaian sanad yang disebutkan tadi sehingga kepada Zain al-Din Zakariya al-Ansari, dan beliau daripada Sheikh Omar al-Maraghi, daripada al-Fakhr ibn al-Bukhari, daripada Omar ibn Tabarzad al-Baghdadi yang berkata:

Abu al-Fath Abdul Malik bin Abdullah bin Abi Sahl al-Harawi al-Karukhi telah memberitahu kami, katanya:

Hakim Abu Amir Muhammad bin al-Qasim bin Muhammad al-Azdi dan Sheikh Abu Bakr Ahmad bin Abdul Samad bin Abi al-Fadl Abi al-Hamid al-Furji – semoga Allah merahmati mereka berdua – telah memberitahu kami dengan membacakan kepada mereka semasa aku mendengar.

Mereka berkata: Abu Muhammad Abdul Jabbar bin Muhammad bin Abd bin Abi al-Jarami al-Marwazi al-Marzubani telah memberitahu kami dengan membacakan kepada mereka, katanya: Abu al-Abbas Muhammad bin Ahmad bin Mahmoud bin Fudayl al-Mahbubi telah memberitahu kami, katanya: Abu Isa Muhammad bin Isa bin Surah bin Musa al-Tirmidhi al-Hafiz – semoga Allah meredhainya – telah memberitahu kami.

Hamba yang lemah Muhammad Shafi berkata: Aku meriwayatkan keseluruhan Sahih Imam Muslim daripada Sheikh al-Islam Pakistan, Maulana Shabbir Ahmad, penulis Fath al-Mulhim dalam menjelaskan Muslim, dengan membacakan kepada beliau semasa aku mendengar, dan beliau daripada gurunya Sheikh al-Hind Maulana Mahmood Hassan melalui rangkaian sanad yang disebutkan tadi.

Aku meriwayatkan Sunan Abu Dawud, Sunan al-Nasai, dan sebahagian daripada bahagian kedua Jami’ al-Tirmidhi daripada Sheikh Maulana Asghar Hussain dengan membacakan kepada beliau semasa aku mendengar, dan beliau daripada gurunya Sheikh al-Hind yang disebutkan tadi melalui rangkaian sanad yang lalu.

Aku meriwayatkan al-Muwatta melalui riwayat Yahya bin Yahya, Muhammad bin Hassan, dan Ma’ani al-Athar oleh al-Tahawi daripada Sheikh Mufti Aziz al-Rahman dengan membacakan kepada beliau semasa aku mendengar, dan beliau daripada gurunya Maulana Muhammad Yaqub al-Nanotawi daripada Sheikh Abdul Ghani al-Dehlawi melalui rangkaian sanad yang lalu.

Selain itu, guru kami Mufti tersebut meriwayatkan kesemua enam kitab utama serta al-Muwatta dengan sanad melalui izin daripada Sheikh Fadl al-Rahman al-Kanj Murad Abadi, dan beliau daripada Shah Abdul Aziz al-Dehlawi daripada ayahnya, tokoh berwibawa pada zamannya, Shah Waliullah al-Dehlawi.

Aku juga meriwayatkan enam kitab tersebut dan al-Muwatta dengan membacakan garis besarnya kepada Maulana Muhammad Ashraf Ali al-Thanawi, dan beliau membacakannya kepada Sheikh Muhammad Yaqub al-Nanotawi, dan beliau kepada Maulana Shah Abdul Ghani yang disebutkan – semoga Allah Yang Maha Tinggi merahmatinya.

Ketika Allah Yang Maha Tinggi mengurniakan aku peluang mengunjungi Madinah Al-Munawwarah pada bulan Muharram 1387 H, dan aku mengunjungi Sheikh, ulama Abdul Aziz bin Baz, Naib Presiden Universiti di sana, beliau meminta aku – walaupun dengan kedudukannya yang tinggi dalam ilmu dan keutamaan – untuk memberi izin kepadanya meriwayatkan hadis dengan segala apa yang aku diizinkan untuk riwayatkan.

Maka aku memberi izin kepadanya dengan rangkaian sanad yang disebutkan, dengan harapan memperoleh keberkatannya. Semoga Allah memanjangkan usianya dalam menyebarkan ilmu dan mengikuti sunnah Yang Terpilih ﷺ dalam kesihatan dan kesejahteraan.

Hamba,

Muhammad Shafi Khadam Darul Uloom: Karachi Pakistan

Surat Sheikh Bin Baz kepada Darul Uloom Deoband

Berikut adalah sepucuk surat yang ditulis oleh Sheikh Bin Baz kepada Darul Uloom Deoband. Surat ini disampaikan oleh dua orang wakil beliau yang menghadiri sebuah persidangan di Darul Uloom Deoband

---

Daripada: Abdul Aziz Bin Abdullah Ibn Baz kepada yang berbahagia, saudara-saudaraku yang turut serta dalam persidangan ini.

Semoga Allah membimbing mereka kepada apa jua yang diredhai-Nya dan membantu mereka menegakkan Din (agama)-Nya, Amin.

Assalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh (Semoga Kesejahteraan, Rahmat, dan Keberkatan Allah ke atas kamu)

Saya ingin memberitahu para peserta persidangan ini bahawa ia amat menggembirakan saya sekiranya saya dapat turut serta dalam persidangan mulia ini yang dihadiri oleh ramai ulama terkemuka bagi berkongsi sambutan ulang tahun ke seratus lima puluh Al-Jamiah Al-Islamiyyah (universiti Islam). Namun begitu, disebabkan pelbagai komitmen saya, saya tidak dapat hadir ke persidangan ini secara peribadi tetapi saya telah mewakilkan dua orang saudara mulia saya:

• Yang Berbahagia Sheikh Muhammad Ibn Ibrahim Ibn Qaud, Pengerusi Jabatan Dakwah (seruan kepada Islam) luar negara
• Yang Berbahagia Sheikh Abdul-Aziz Ibn Nasir Al-Baz, ketua pejabat saya (*Nota Penterjemah: Ini bukanlah Sheikh Bin Baz. Sheikh Bin Baz adalah orang yang menulis surat ini)

Kedua-dua Sheikh yang disebutkan di atas mewakili Kepresidenan Am Jabatan-Jabatan Penyelidikan Ilmiah, Ifta’, Dakwah, dan Bimbingan di Kerajaan Arab Saudi sepanjang majlis penuh berkat ini dengan izin Allah. Saya memohon kepada Allah (Maha Suci Dia) agar mengurniakan kejayaan kepada semua peserta persidangan ini, membimbing mereka ke jalan yang lurus, dan menjadikan usaha mereka bermanfaat kepada umat dan negara-negara Islam.

Segala puji bagi Allah semata-mata. Selawat dan salam ke atas Rasul-Nya, keluarga baginda, dan para Sahabat baginda.

Ini adalah salah satu nikmat yang dikurniakan oleh Allah (Maha Tinggi Dia) kepada hamba-hamba-Nya yang beriman di seluruh dunia, iaitu Dia menjadikan dalam kalangan mereka segolongan manusia yang memberi perhatian khusus terhadap saudara-saudara mereka, yang bertanggungjawab terhadap institusi-institusi pendidikan dan yang secara umumnya prihatin terhadap Dakwah di seluruh dunia.

Golongan sedemikian mencurahkan segala keupayaan mereka dan berusaha bersungguh-sungguh untuk menyokong kedua-dua institusi pendidikan Islam dan Dakwah. Mereka mengatasi segala rintangan yang sukar demi menegakkan panji-panji Islam.

Saudara-saudaraku yang mulia: Ia amat menggembirakan saya apabila tokoh-tokoh dalam kalangan orang beriman terutamanya para ulama mereka berkumpul di mana-mana tempat untuk membincangkan masalah-masalah yang dihadapi oleh umat Islam dan bertukar pandangan mengenai cara-cara memperbetulkan urusan mereka, menyelesaikan masalah mereka, mengukuhkan urusan ilmu dan ahlinya, menyokong institusi-institusi pendidikan dan membimbing mereka ke arah yang betul,

serta memudahkan pencapaian ilmu bagi sesiapa yang mahu.

Cabang ilmu yang paling penting sekali ialah Akidah yang benar. Ia adalah Akidah Ahl-ul-Sunnah wal-Jamaah (mereka yang berpegang kepada Sunnah dan jemaah utama umat Islam), yang berasaskan Al-Quran yang Mulia dan Sunnah yang sahih (apa jua yang diriwayatkan daripada Nabi yang dipercayai) dan yang diikuti oleh para Sahabah (para sahabat Nabi) dan mereka yang mengikuti mereka dengan benar.

Akidah dengan itu perlu dijelaskan kepada para pelajar dan mereka perlu diberi amaran terhadap segala yang bertentangan dengannya.

Akidah yang benar ialah beriman kepada Tawhid-ul-Uluhiyyah (Keesaan dalam Ibadah), Tawhid-ul-Rububiyyah (Keesaan Ketuhanan Allah), dan Tawhid-ul-Asma’ wal-Sifat (Keesaan Nama-Nama dan Sifat-Sifat Allah). Ia adalah beriman bahawa Allah sahaja (Maha Suci Dia) adalah satu-satunya yang layak disembah selain daripada segala makhluk-Nya.

Ia juga adalah beriman bahawa Allah adalah satu-satunya yang memiliki Nama-Nama yang Paling Indah dan Sifat-Sifat yang Maha Tinggi; tiada sesiapa atau sesuatu yang setanding dengan-Nya, sama dengan-Nya, atau seiring dengan-Nya dan bahawa Dia (Maha Tinggi Dia) tidak menyerupai mana-mana makhluk-Nya dalam mana-mana sifat-Nya.

Umat Islam mesti berwaspada terhadap doktrin-doktrin yang merosakkan serta ideologi-ideologi palsu seperti Komunisme, Al-Bahayya (Babisme), dan Al-Qadyaniyyah yang telah menyusup masuk ke negara-negara umat Islam. Walaupun doktrin-doktrin yang disebutkan di atas bertentangan dengan Akidah yang benar dan Syariah yang suci (undang-undang Islam), orang yang kekurangan ilmu mungkin tertipu olehnya dan terpedaya oleh penyebar-penyebarnya.

Orang yang berilmu perlu menjelaskan kebenaran dan memberi amaran terhadap ideologi-ideologi palsu sedemikian bagi menzahirkan keikhlasan mereka kepada Allah (Maha Tinggi Dia) dan hamba-hamba-Nya, untuk melarang apa yang tidak diredhai-Nya, dan untuk menunaikan amanah.

Semoga Allah mengurniakan kejayaan kepada persidangan kamu dalam semua keputusan dan cadangannya! Semoga Allah menjadikannya bermanfaat kepada umat Islam dan menggandakan ganjaran kamu untuknya!

Saya juga memohon kepada Allah (Maha Suci Dia) untuk memperbetulkan pemerintah dan ulama umat Islam di seluruh dunia, untuk membimbing mereka mengaplikasikan hukum-hukum Syariah dan menerima keputusannya, dan untuk berwaspada terhadap segala yang bertentangan dengannya. Sesungguhnya, hanya Allah yang dapat memperkenankan Doa dan Dia Maha Berkuasa untuk melakukan apa jua yang Dia kehendaki.

Assalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh

Mimpi Sheikh Bin Baz mengenai Maulana Umar Palanpuri

Maulana Umar Palanpuri, yang merupakan salah seorang daripada Syura Sedunia Tabligh, telah meninggal dunia pada Mei 1997 pada usia 68 tahun.

Sejurus selepas kewafatan Maulana Umar, Sheikh Bin Baz melihat Rasulullah SAW dalam sebuah mimpi. Rasulullah SAW sedang berdiri di suatu tempat, seolah-olah menanti kedatangan seseorang.

Sheikh Bin Baz bertanya kepada Rasulullah SAW: “Ya Rasulullah, adakah tuan sedang menanti kedatangan seseorang?” Rasulullah bersabda: “Ya, aku sedang menanti kedatangan Umar Palanpuri Hind.” Selepas terjaga, Sheikh Bin Baz bertanya di sekeliling dan mendapati bahawa Maulana Umar Palanpuri baru sahaja meninggal dunia. Sheikh Bin Baz menulis sepucuk surat kepada anak sulung Maulana Umar, Maulana Yunus Palanpuri.

Maulana Yunus Palanpuri kemudiannya membacakan surat ini dengan kuat, di hadapan semua tetamu Arab selepas bayan subuh di markaz Nizamuddin.