Satu Langkah Maulana Saad yang Merosakkan Umat

Ramai yang menyebut kesilapan Maulana Saad, bayan-bayannya yang mengundang kontroversi, dan fatwa Darul Uloom Deoband serta kumpulan fatwa lain yang menyatakan beliau telah menyimpang daripada Ahlus Sunnah wal Jamaah. Rujukan lanjut ada pada Wikipedia dan rakaman bayan beliau. Semua itu hanyalah sebahagian kecil daripada masalahnya. Ada satu tindakan Maulana Saad yang mendatangkan kemudaratan besar kepada umat hari ini, iaitu melanggar perjanjian 1995.

Perjanjian 1995: Tiada Lagi Amir, Syura yang Memimpin

Pada tahun 1995, kesemua 10 ahli Syura Jemaah Tabligh, termasuk Maulana Saad sendiri, menandatangani dan bersetuju bahawa tidak akan ada lagi seorang Amir. Kepimpinan diserahkan kepada sebuah Syura. Dengan perjanjian itu, Jemaah Tabligh mustahil berpecah.

Tiga perkara yang dipersetujui:

• Tanggungjawab membimbing kerja ini tidak lagi terletak pada seorang individu, tetapi pada Syura Alami.
• Ahli Syura Alami yang tinggal di Nizamuddin membentuk Syura Nizamuddin, dan merekalah yang menguruskan kerja di sana.
• Baiah (ikrar taat setia kepada seorang syeikh pembimbing rohani) dihentikan di Nizamuddin.

Siapa yang Menyaksikan Perjanjian Itu

Perjanjian itu ditandatangani dan diumumkan dengan lantang, tetapi salinannya tidak diberikan kepada orang ramai. Ramai yang menjadi saksi, antaranya Haji Abdul Wahab, Maulana Yaqub, Dr Khalid Siddiqui dan beberapa yang lain. Pengikut rapat Maulana Saad sendiri pun ramai yang tidak menafikan perjanjian 1995 itu wujud.

Haji Abdul Wahab berumur 72 tahun. Dalam rakaman beliau di Ijtimak Raiwind pada November 2016, beliau mengimbau kembali apa yang berlaku:

Kami duduk dalam satu mesyuarat selepas wafatnya Maulana Inamul Hasan. Saad berkata, jika saya dilantik menjadi Amir, mereka yang mahukan Maulana Zubayr akan memutuskan diri mereka (daripada usaha ini). Jika Maulana Zubayr dijadikan Amir, mereka yang mahukan saya akan memutuskan diri mereka (daripada usaha ini). Oleh itu usaha ini mesti dijalankan dengan mesyuarat dan Baiah tidak akan berlaku di sana. Perkara ini telah dipersetujui.

Haji Abdul Wahab Sahab, Raiwind, 2016, rakaman suara ingatan beliau

* Petikan di sini diterjemahkan sedekat yang mungkin dengan maksud asalnya. Untuk kata-kata yang tepat, sila rujuk teks asal.

Maulana Yaqub pula menyebut dalam suratnya bertarikh 28 Ogos 2016:

Syura yang ditubuhkan pada zaman Hazratji RA telah sebulat suara memutuskan untuk menghentikan amalan Baiah, dengan bukti bertulis yang mengandungi tandatangan semua ahli syura yang ditubuhkan pada zaman Hazratji RA.

Maulana Yaqub, surat bertarikh 28 Ogos 2016

* Petikan di sini diterjemahkan sedekat yang mungkin dengan maksud asalnya. Untuk kata-kata yang tepat, sila rujuk teks asal.

Dakwaan Kononnya Tiada Salinan Bertulis

Ada pihak yang kini menyebarkan dakwaan palsu bahawa perjanjian itu tidak pernah berlaku kerana salinan bertulis yang ditandatangani tidak wujud. Dakwaan itu salah. Dalam Islam dan juga dalam undang-undang biasa, perjanjian lisan yang disaksikan sudah memadai untuk menjadikannya sah. Lihat juga kenyataan Haji Abdul Wahab.

Apa Itu Baiah dan Mengapa Ia Penting

Sebelum Syura dibentuk, ramai orang datang ke Nizamuddin untuk berbaiah kepada pemimpin rohani di sana. Konsep Baiah diambil daripada tasawuf dan tarekat. Dalam majlis Baiah, seseorang berjanji melakukan amalan baik tertentu dan menjauhi dosa tertentu di bawah bimbingan syeikh.

Syeikh itu tidak semestinya Amir, tetapi lazimnya dilihat sebagai pemegang kedudukan tertinggi dalam Jemaah Tabligh.

Sanad Baiah yang bersambung dari guru ke guru sangat penting. Setiap syeikh mesti belajar daripada syeikh sebelumnya, dan begitulah seterusnya, biasanya hingga kepada Rasulullah SAW. Syeikh yang menerima Baiah mesti telah diberi ijazah (keizinan) oleh syeikh lain melalui sanad itu. Apabila seorang syeikh menerima ijazah, dia menjadi khalifah dalam silsilah tersebut.

Maulana Zubair dan Ijazahnya

Pada zaman Amir sebelumnya, Maulana Zubair seorang sahaja yang boleh menerima Baiah. Mendapat ijazah untuk menerima Baiah dalam sesuatu silsilah rohani amat sukar, lebih-lebih lagi daripada syeikh yang terkenal. Hanya sedikit yang menerimanya, itu pun selepas melalui latihan dan amalan rohani yang sangat berat.

Maulana Zubair luar biasa dalam hal ini. Beliau menerima ijazah dalam silsilah Maulana Zakariyya, dan beliau juga satu-satunya orang yang menerima ijazah dalam silsilah Amir sebelumnya, Maulana Inamul Hasan. Beliau menerima ijazah terus daripada ayahandanya, Maulana Inamul Hasan, Amir Tabligh yang ketiga, dan juga daripada Maulana Zakariyya Khandhlawi. Hal ini dapat dilihat dalam Ahwal wa Atsar, halaman 421, halaman 98 dan halaman 106.

Mengapa Maulana Saad Mendesak Baiah Dihentikan pada 1995

Maulana Zubair ialah orang yang paling layak untuk menjadi Amir seterusnya. Perjanjian 1995 melarang Baiah kerana Baiah membayangkan adanya seorang Amir. Pada pandangan kami, Maulana Saad sengaja berbuat demikian: kalau Baiah diteruskan, hanya Maulana Zubair yang layak menerimanya. Ini kesimpulan kami sendiri, bukan sesuatu yang dinyatakan oleh mana-mana sumber.

Apa yang Dilakukan Maulana Saad pada 2014

Selepas Maulana Zubair wafat pada tahun 2014, Maulana Saad mengkhianati dan memungkiri perjanjian 1995 dengan memulakan semula Baiah di Nizamuddin. Baiah yang dihidupkannya semula itu sebenarnya pengisytiharan seorang Amir baharu.

Beliau tidak memberitahu dan tidak bermesyuarat dengan Syura Alami yang wujud ketika itu, yang termasuk Haji Abdul Wahab, mahupun dengan para Elders Nizamuddin. Ada rakaman suara beliau mengisytiharkan dirinya sebagai Amir dan mengatakan bahawa sesiapa yang tidak menerimanya akan masuk Jahanam.

Dakwaan Bahawa Perjanjian Itu Hanya Sementara

Ada yang mendakwa perjanjian 1995 itu hanya sementara. Soalan yang patut ditanya: berapa lama tempohnya dan apa syarat-syaratnya? Adakah dinyatakan dengan jelas bahawa apabila semua ahli Syura Nizamuddin meninggal dunia, yang terakhir akan terus menjadi Amir Alami? Adakah dinyatakan juga bahawa pelantikan Amir Alami tidak perlu mendapat persetujuan Syura Alami?

Dakwaan bahawa perjanjian itu sementara tidak menjawab satu pun soalan ini. Perjanjian itu dengan jelas menyatakan bahawa tidak boleh ada lagi Amir dan tidak boleh ada lagi Baiah, dan Maulana Saad telah melanggar kedua-duanya. Amat menyedihkan beliau berbuat demikian, kerana dengan itu beliau merosakkan dan memecahbelahkan Jemaah Tabligh.

Kepimpinan Dipaksakan dengan Kekerasan

Ramai Elders tidak menerima dakwaan Maulana Saad sebagai Amir Alami yang baharu. Pada 19 Jun 2016, malam ke-13 Ramadan, Maulana Saad memulakan satu tindakan pembersihan yang ganas di Markaz Nizamuddin. Sesiapa yang tidak berpihak kepadanya dipukul teruk dan darah ada di merata tempat. Seramai 14 orang dipukul sehingga perlu dikejarkan ke unit rawatan rapi (ICU).

Jeritan kaum wanita dan tangisan kanak-kanak yang ketakutan kedengaran dari dalam kawasan kediaman Markaz. Para huffaz dan ulama pun turut dipukul. Untuk butiran lanjut, lihat peristiwa 13 Ramadan di Markaz Nizamuddin. Maklumat ini juga ada dalam buku Tablighi Markas Hadhrat Nizhamuddin Kuch Haqaiq (halaman 3).

Kesimpulan: Maulana Saad yang Bersalah

Berdasarkan bukti ini sahaja, Maulana Saad yang patut dipersalahkan. Ini bukan perkara yang ada dua pihak yang sama benar. Perbuatan khianat seorang lelaki telah merosakkan kerja dakwah yang agung. Resolusi 1995 dengan jelas menyatakan tiada lagi Baiah dan tiada lagi seorang Amir, dan Maulana Saad melanggarnya.

Penulis sendiri pernah melalui perubahan cara berfikir ini. Pada mulanya, kerana kurang tahu, dia menyangka perselisihan ini ada dua pihak yang sama benar, kerana para sahabat pun berselisih sesama mereka. Tetapi kalau begitu, adakah setiap perselisihan antara badan-badan Islam pada masa depan juga bermakna kedua-dua pihak betul tanpa ada sesiapa yang menilai bukti? Di manakah keadilan ketika itu?

Darul Uloom Deoband baru-baru ini mengeluarkan fatwa tentang Maulana Saad (2023). Deoband menegaskan bahawa kita tidak boleh membuat kesimpulan daripada kisah para sahabat, seperti pertelingkahan antara Ali dan Muawiyah, tanpa menggunakan kaedah syariah yang betul.

Kemudaratan yang Ditinggalkan

Pengkhianatan Maulana Saad telah merosakkan gerakan Islam terbesar abad ke-21. Beliau membawa pergi sebahagian besar daripada lebih 100 juta pekerja Tabligh. Ramai yang berhenti terus daripada kerja Tabligh selepas melihat fitnah yang berlaku.

Pada pandangan kami yang hina, tindakan Maulana Saad ini antara fitnah paling merosakkan pada abad ke-21, dan ia telah mendatangkan kerosakan besar kepada gerakan Islam yang terbesar pada zaman ini. Seorang lelaki mahu menjadi Amir walau apa pun harganya, dan kemudaratan itu datang daripadanya.

Semoga Allah memelihara kita semua.