[Terjemahan Bahasa Inggeris] [Oktober 2024] Dengan nama Allah, Yang Maha Pemurah, Yang Maha Mengasihani. Segala puji bagi Allah, Tuhan sekalian alam, dan selawat serta salam ke atas penghulu para nabi dan rasul, serta ke atas keluarga dan sahabat baginda yang benar.

Sesetengah saudara mungkin baru-baru ini membaca sepucuk surat daripada Maulana Salman Nadwi yang ditujukan kepada seorang ulama di Afrika. Di dalamnya, beliau menulis bahawa anda amat menantikan kunjungan yang diberkati oleh Amir al-Jama'ah Maulana Saad Sahib, dan seterusnya. Kemudian beliau menulis bahawa Amir adalah pihak berkuasa utama dan Syura adalah tertakluk kepadanya.

Ini menyebabkan sesetengah golongan muda mempersoalkan siapakah yang sebenarnya betul - adakah Syura atau Amir?

Saya memberitahu rakan-rakan muda ini: Pertama, beritahu saya mengapa para ulama yang dihormati dan berautoriti tidak bersetuju dengan Maulana Saad Sahib. Apakah sebenarnya titik perselisihan itu? Mereka berkata mereka tidak tahu dan menganggap ia hanyalah pertikaian antara Syura dan Amir, dengan sesetengah pihak berkata Syura yang betul dan yang lain berkata Amir yang betul.

Saya berkata tidak, ini tidak betul. Orang ramai sedang diperdaya dan disesatkan mengenai perkara ini. Sebagaimana yang ditulis oleh Maulana dalam suratnya, orang ramai sedang amat diperdaya mengenai sifat sebenar perselisihan ini. Perselisihan yang dimiliki oleh para ulama yang dihormati dan berautoriti dengan Maulana Saad Sahib bukanlah mengenai perkara ini.

Perselisihan mereka berpunca daripada hakikat bahawa Maulana Saad Sahib telah membuat kenyataan-kenyataan dalam ceramah-ceramahnya yang menyimpang daripada al-Quran, Sunnah, ijmak, dan pandangan majoriti ulama. Tiada sesiapa pun pernah membuat kenyataan sebegini sebelum ini. Disebabkan penyelewengan pemikiran inilah para ulama yang dihormati dan berautoriti tidak bersetuju dengannya.

Sesetengah pihak berkata Maulana telah menarik balik kenyataan-kenyataannya, tetapi penarikan balik beliau adalah kabur. Penarikan balik yang sepatutnya melibatkan penelitian setiap kenyataan satu demi satu dan menjelaskan: "Saya telah mengatakan ini dalam kenyataan ini, dan ia adalah salah. Saya telah mengatakan itu dalam kenyataan itu, dan ia adalah salah." Tiada ulama yang baik mahu sesiapa pun memohon maaf.

Itulah sebabnya tiada ulama yang dihormati meminta Maulana Saad Sahib memohon maaf. Kebimbangan utama ialah untuk menyelamatkan umat daripada kesesatan. Maulana diminta untuk menarik balik kenyataan-kenyataan yang mengelirukan yang telah dibuatnya yang boleh menyesatkan orang ramai.

Umat hanya dapat diselamatkan daripada kesesatan apabila Maulana mengambil setiap kenyataan dan berkata, "Kenyataan saya ini adalah salah, kenyataan itu adalah salah," dan seterusnya.

Kemudian golongan muda itu meminta saya memberikan beberapa contoh supaya mereka dapat memahami jenis kenyataan yang dibuat oleh Maulana. Saya memberitahu mereka bahawa mereka boleh menemui banyak contoh dalam fatwa Darul Uloom Deoband. Mereka membacanya dan menemui beberapa perkara di sana.

Tetapi saya katakan saya mempunyai contoh-contoh lain daripada kenyataan Maulana juga, dengan rekod yang sahih mengenai apa yang beliau katakan dalam ceramah-ceramahnya.

Mereka bertanya sama ada saya boleh memberikan beberapa contoh. Saya katakan salah satu kenyataan Maulana yang paling membimbangkan ialah apabila beliau berkata dalam ceramah-ceramahnya bahawa kaedah dakwah (ajakan kepada Islam) ini adalah satu-satunya cara - bermaksud bahawa berjalan dan bergerak adalah satu-satunya kaedah dakwah, dan pertolongan Allah hanya datang melalui cara ini.

Dalam kata-kata Maulana sendiri, yang saya petik: "Jika anda menyampaikan mesej melalui apa jua cara lain, itu bukanlah kaedah dakwah." Bermaksud, jika anda mengajak seseorang kepada Allah melalui surat, atau jika anda mengajak kepada Allah melalui media sosial, ini bukanlah kaedah dakwah menurut beliau. Satu-satunya kaedah dakwah ialah keluar dari rumah anda, bergerak, dan menyeru orang ramai kepada Allah. Semua cara lain bukanlah kaedah dakwah.

Apabila Maulana ditanya mengenai perkara ini, dengan menegaskan bahawa Nabi Muhammad (sallallahu alaihi wasallam) menghantar surat kepada raja-raja dan pemerintah, tafsiran Maulana ialah Nabi tidak menghantar surat, sebaliknya menghantar kumpulan (jama'at). Maulana mendakwa baginda menghantar kumpulan, bukan surat. Malah seorang muda yang kurang berilmu pun akan berkata, "Maulana, apa yang anda katakan? Nabi (sallallahu alaihi wasallam) menghantar surat.

Kumpulan-kumpulan itu tidak pergi untuk memberi dakwah kepada raja-raja; surat-surat itu dibacakan." Sekiranya kumpulan telah dihantar, mereka pasti memberikan dakwah. Tetapi tiada satu pun contoh mengenai ini. Pertama sekali, kumpulan apa yang dihantar? Berapa ramai individu yang terlibat? Amatlah baik jika Maulana boleh memberitahu kita. Tetapi tiada kumpulan yang dihantar. Seorang atau dua individu dihantar.

Dan oleh kerana perjalanan itu berbahaya, adalah perlu untuk mempunyai seorang teman. Jadi pada sesetengah kesempatan, baginda menghantar dua orang teman, dan pada yang lain, hanya seorang. Tiada contoh mengenai kumpulan yang dihantar untuk memberi dakwah. Sebaliknya, surat-surat Nabi (sallallahu alaihi wasallam) inilah yang dibacakan.

Jadi Maulana membuat tafsiran ini, dan jelas daripada ini bahawa kaedah dakwah bukanlah hanya apa yang digambarkan oleh Maulana. Terdapat cara-cara dakwah lain yang termasuk dalam seruan kepada Allah dan yang mana pertolongan Allah turun ke atasnya. Tetapi Maulana berkeras bahawa hanya ada satu kaedah dakwah, dan kaedah itu ialah bergerak, pergerakan fizikal. Menurut beliau, ini sahajalah satu-satunya kaedah dakwah. Semua cara lain bukanlah kaedah dakwah.

Bilakah Maulana mengatakan ini? Saya boleh memberitahu anda dengan bukti yang lengkap: Ia berlaku dalam perhimpunan di Bulandshahr pada 1 Disember 2018, selepas solat Maghrib. Ini adalah satu contoh, dan saya akan berikan lagi. Satu lagi kenyataan Maulana yang tersebar luas - saya akan memetik kata-kata sebenarnya supaya anda faham.

Maulana berkata dalam satu majlis perkahwinan (majlis itu di Aurangabad pada 24 Februari 2018): "Elakkan pembaziran dalam perkahwinan. Semakin banyak pembaziran, semakin banyak kesukaran yang akan berlaku." Kemudian beliau memberikan satu contoh: "Nabi (sallallahu alaihi wasallam) dalam semua perkahwinan baginda kadangkala menghidangkan keju, kadangkala mengagihkan kurma, kadangkala menaburkan kurma kering dan berkata, 'Makanlah,

ini adalah walimah (jamuan perkahwinan) ibu kamu.'" Kemudian Maulana berkata, "Hari ini, jika seseorang menghidangkan kurma dalam sesuatu walimah, tiada sesiapa akan menganggapnya sebagai walimah. Tiada sesiapa akan menerimanya sebagai walimah, walaupun ini adalah Sunnah yang tepat.

Bukan sahaja satu perkahwinan, tetapi semua perkahwinan adalah sedemikian, kecuali perkahwinan Zainab (radhiallahu anha), di mana Nabi (sallallahu alaihi wasallam) menyediakan roti." Zainab pernah berbangga dengan hal ini, bahawa daging dan roti telah disediakan untuk pernikahannya.

Sekarang dengarkan ayat-ayat Maulana yang seterusnya - semoga Allah melindungi kita. Maulana berkata, "Ini adalah kemuliaan Allah bahawa dalam perkahwinan yang menyimpang daripada norma anda, anda mengalami kesukaran." Ya Allah, lindungilah kami! Bermaksud, dalam perkahwinan Nabi di mana baginda menghidangkan daging dan sebagainya, yang menyimpang daripada normanya, baginda terpaksa menghadapi kesukaran kerananya. Baginda terpaksa menanggung kesusahan.

Walau bagaimanapun, sebarang tindakan Nabi (sallallahu alaihi wasallam) yang tidak diikuti oleh sebarang wahyu ilahi yang melarangnya menjadi suatu Sunnah. Namun Maulana berkata bahawa kerana anda menyimpang daripada norma anda, anda menghadapi kesukaran dalam perkahwinan ini.

Berikut satu lagi kenyataan daripada Maulana daripada perhimpunan yang sama di Aurangabad pada 24 Februari 2018. Dengarkan kata-kata Maulana: "Orang ramai membelanjakan wang untuk menyatukan dua bahagian peribadi (merujuk kepada perkahwinan), tetapi mereka tidak membelanjakan wang untuk menyatukan makhluk dengan Pencipta (merujuk kepada dakwah)."

Beliau berkata bahawa apabila terdapat nikah (perkahwinan), orang ramai menghidangkan nasi beriani dan membelanjakan wang, tetapi mereka tidak membelanjakan wang untuk menyeru orang ramai kepada Allah. Kemudian beliau berkata, "Walaupun ini (perkahwinan) adalah suatu perbuatan yang begitu rendah, dan itu (dakwah) adalah suatu perbuatan yang begitu baik." Sekarang fikirkanlah - beliau menyebut Sunnah nikah sebagai "suatu perbuatan yang begitu rendah."

Terdapat lebih banyak lagi kenyataan sedemikian daripada Maulana, dan saya membentangkannya kepada anda dengan bukti yang lengkap.

Begitu juga, terdapat satu lagi kenyataan Maulana mengenai para Nabi (alaihimus salam). Beliau membuat kenyataan ini dalam satu musyawarah tiga hari selepas solat Subuh pada 10 September 2018. Maulana berkata, "Pengorbanan semua para Nabi (alaihimus salam) adalah tidak sukarela." Bermaksud, ia bukanlah atas pilihan sendiri.

Pengorbanan yang dibuat oleh para Nabi lain - tidak termasuk Nabi Muhammad (sallallahu alaihi wasallam) - kesemuanya adalah tidak sukarela, bukan atas pilihan mereka sendiri. Kita memohon perlindungan kepada Allah daripada kenyataan sebegini.

Itulah sebabnya beliau seterusnya berkata bahawa apabila Allah memberikan para Nabi (alaihimus salam) peluang bahawa satu doa akan dimakbulkan sekiranya mereka memohon, para Nabi memohon agar kaum mereka dimusnahkan. Mengapa mereka memohon perkara ini? Hanya kerana pengorbanan mereka adalah tidak sukarela, bukan sukarela.

Kemudian beliau berkata bahawa hanya pengorbanan Nabi Muhammad (sallallahu alaihi wasallam) sahaja yang sukarela. Fikirkan bagaimana kedudukan para Nabi (alaihimus salam) sedang dibincangkan. Inilah sebabnya para ulama tidak bersetuju. Para ulama yang dihormati dan berautoriti tidak bersetuju atas sebab ini.

Begitu juga, Maulana mempunyai satu kenyataan yang beliau berikan selepas solat Subuh di Kerala pada 28 Oktober 2018. Dengarkan apa yang Maulana katakan: "Semua perintah Allah bertentangan dengan kecenderungan semula jadi." Fikirkanlah - perintah Allah bertentangan dengan fitrah, bertentangan dengan sifat semula jadi. Namun, Islam adalah selari dengan fitrah, selari dengan sifat semula jadi.

Seluruh dunia hari ini mengakui bahawa tiada pelanggaran terhadap fitrah atau sifat semula jadi dalam mana-mana amalan Islam.

Biar saya jelaskan dengan satu contoh supaya anda faham. Sebagai contoh, Islam menyuruh agar mencantumkan misai - ini adalah kecenderungan semula jadi. Adalah fitrah manusia bahawa seseorang tidak pernah suka misai yang panjang. Begitu juga, Islam menyuruh agar memotong kuku - ini semua sebahagian daripada fitrah. Jadi Islam mengajar perkara ini. Tiada satu pun perintah Islam yang bertentangan dengan fitrah.

Maulana berkata bahawa semua kecenderungan semula jadi, semua perintah Allah bertentangan dengan kecenderungan semula jadi. Maulana sepatutnya berkata bahawa perintah-perintah Islam bertentangan dengan hawa nafsu, bukan kecenderungan semula jadi. Jadi pada pandangan saya, Maulana mengatakan 'semula jadi' sebagai ganti 'hawa nafsu'.

Begitu juga, Maulana mempunyai satu kenyataan daripada perhimpunan Kerala yang sama, selepas solat Subuh pada 8 Julai 2018. Maulana berkata bahawa dalam al-Quran di mana Allah berfirman, "Jika kamu menolong (agama) Allah, Allah akan menolong kamu," pertolongan Allah hanya akan datang apabila kamu bergerak secara fizikal dan melakukan kerja dakwah. Selain daripada ini, apa jua kerja yang kamu lakukan, pertolongan Allah tidak akan datang di dalamnya.

Jadi ia bukanlah pertolongan Allah, ia adalah pertolongan untuk orang Islam. Kamu sedang menolong orang Islam, kamu bukan menolong Islam. Jika kamu memberi makan kepada seorang balu, kamu sedang menolong seorang Muslim, kamu bukan menolong Islam. Pertolongan Allah tidak akan datang untuk perkara ini.

Saya akan tambah sendiri dan berkata bahawa mungkin maksud Maulana ialah jika kamu membelanjakan untuk sebuah madrasah atau mana-mana bidang agama yang lain, kamu tidak menyokong agama, jadi pertolongan Allah tidak akan datang.

Allah Yang Maha Kuasa - terdapat lebih banyak lagi kenyataan dan contoh. Kami berulang kali meminta Maulana dan mereka yang mengikutinya bahawa tiada perselisihan sebenar. Satu-satunya isu ialah Maulana perlu menarik balik dengan sewajarnya kenyataan-kenyataan sebegini yang telah dibuatnya dan tidak membuat kenyataan sedemikian pada masa hadapan.

Sekiranya beliau tidak mempunyai ilmu mengenai sesuatu perkara, beliau harus bertanya kepada para ulama yang dihormati dan bercakap setelah berunding dengan mereka. Semoga Allah Yang Maha Kuasa mengurniakan kita kefahaman yang betul.