Ibu Saya – Petikan daripada ceramah

Sejak saya mula mengenali dunia, sejak usia muda saya telah melihat ibu saya bersolat, dan bermunajat kepada Allah, dan menyaksikan beliau menangis dalam solatnya. Semasa saya kecil, saya biasa tidur di sisi ibu saya. Pada masa itu beliau akan mengajar saya penjelasan & makna Surah al-Kahf, saya masih ingat lagi.

Juga pada masa itu, Surah al-Buruj, tentang pemerintah zalim yang mencampakkan orang beriman ke dalam api, keseluruhan kisah itu saya dengar daripada ibu saya. Ini berlaku semasa saya tidur di sisi ibu saya; saya masih kanak-kanak ketika itu kerana seorang remaja tidak lagi tidur di sisi ibunya.

Apabila beliau membeli sesuatu daripada kedai, beliau akan meminta anak-anak membahagikannya sesama sendiri. Beliau akan memerhatikan apa yang kami lakukan. Beliau akan melihat siapa yang lebih tamak & siapa yang menunjukkan sifat pemurah, kemudian beliau akan mengajar anak itu mengikut tabiatnya.

Jiran kami ialah emak saudara Maryam, semoga Allah merahmatinya. Beliau telah membaca semua kitab hadis Bukhari, Muslim, dan Mishkat. Beliau takutkan Allah. Ibu saya adalah sahabatnya. Suatu ketika terlepas kata daripada mulut saya menyebut "tuan rumah atau pemilik rumah ini". Ibu saya marah kepada saya, kenapa saya sebut pemilik rumah ini sedangkan fokus saya sepatutnya kepada Pemilik dunia ini, iaitu Allah; inilah cara beliau mendidik.

Beliau berkata tiada makan tengah hari untuk saya. Jadi, kami pergi ke rumah emak saudara Maryam kerana ibu kami tidak memberi kami makanan. Saya masih ingat Emak Saudara Maryam yang mengajar saya surah-surah.

Ibu saya menghantar saya untuk mula belajar dengan seorang guru. Pada waktu malam, ibu saya, semata-mata untuk membentuk pemikiran saya, akan bertanya, "Anakku, baca buku itu dan ceritakan kepada saya kisah Yusuf, hari ini ceritakan kepada saya kisah Musa, ceritakan kisah Ibrahim." Semua ini adalah untuk membentuk minda itu.

Pada suatu hari saya menceritakan kisah itu kepada beliau, keadaan gelap di rumah, saya membaca kepada beliau dengan cahaya pelita minyak kerana lilin dianggap mahal ketika itu.

(Sambil menangis) sesiapa yang mempunyai hubungan yang kukuh dengan Allah, kata-kata yang keluar daripada individu itu akan Allah jadikan benar. Saya masih ingat dengan jelas hingga ke hari ini.

"Wahai anakku, dalam kegelapan rumah ini, hari ini engkau membaca ini kepadaku dan aku mendengarnya. Semoga Allah membawa hari itu apabila ribuan orang akan mendengar ceramahmu."

(Hari-hari itu tiba apabila Maulana Umar Palanpuri (rahimahullah) berucap di hadapan ribuan orang).

Saya cuba sedaya upaya untuk tidak bercakap tentang diri saya sendiri, tetapi saya teringat kisah ibu saya ini.

Nilai Kehidupan – Petikan daripada ceramah

Satu peristiwa besar akan berlaku pada Hari Perhitungan di mana yang baik dan yang buruk akan diputuskan. Para Nabi menyampaikan pesanan ini daripada Allah. Untuk bersedia bagi hari itu adalah kehidupan yang kita jalani sekarang. Selepas kematian, manusia tidak akan mampu menyediakan apa-apa lagi.

Apabila seseorang memasuki kuburnya, keadaan-keadaannya akan diperbesarkan sama ada baik atau buruk. Sebaliknya, 'kemampuan'nya untuk bersedia menghadapi keadaan-keadaan itu akan diambil daripadanya.

Andaikan di dunia ini jika seekor ular muncul, manusia boleh menggunakan kayu untuk memukul dan mempertahankan diri, atau lari untuk melindungi dirinya daripada bahaya. Jika kebakaran berlaku, dia boleh memadamkannya dengan air. Jika cahaya siang hilang, manusia boleh menyalakan obor. Jika seseorang mengalami kelaparan di sini, dia akan dikenyangkan dengan makan. Jika dia mengalami dahaga, dia akan mengambil air & meminumnya untuk menghilangkan dahaga.

Di sini, dalam apa jua keadaan yang dialami manusia, dia mempunyai 'kemampuan' untuk bersedia menghadapinya.

Dan apakah makna kematian? Makna kematian ialah kemampuan manusia untuk bersedia menghadapi akhirat akan berkurangan. Di dalam kubur, apabila ular muncul, kemampuan untuk menghalaunya akan hilang; apabila kegelapan muncul, kemampuan untuk menghadirkan cahaya akan hilang; apabila bahaya menimpa, kemampuan untuk mempertahankan diri akan hilang.

Walaupun sanak saudara meninggalkan kayu di kubur seseorang, kayu dunia ini tidak boleh digunakan untuk mempertahankan diri daripada ular-ular di dalam kubur. Air dunia ini tidak boleh memadamkan api di dalam kubur. Obor dunia ini tidak dapat menghapuskan kegelapan di dalam kubur. Kemudahan dunia ini tidak akan dapat memberi keselesaan di dalam kubur.

Di sana, manusia akan melihat bahawa tiada lagi pilihan lain. Dia akan memohon kepada Allah, "Ya Allah, tolong kembalikanlah aku." Dia akan menyedari bahawa di dalam kubur dia tidak mempunyai kemampuan (untuk mengubah keadaannya). Di sini aku tidak boleh bersolat, di sini aku tidak boleh berpuasa, tidak boleh berzikir, atau membaca al-Quran. "Ya Allah, tolong kembalikanlah aku." Betapa berharganya khazanah kehidupan dunia ini yang tidak aku manfaatkan!

Sekarang aku sedar sekiranya aku bertasbih kepada Allah walau sekali, akan ada sepohon pokok untukku di syurga. Sekiranya aku memuji Allah, sepohon pokok akan dicipta di syurga. Di dunia ini sekiranya aku bersedekah, aku akan menerima ganjarannya.

Di dunia ini sekiranya aku turut serta mengajak manusia kepada Allah, semua manusia yang menerima pesanan itu dan semua manusia yang mengamalkan kehidupan yang soleh kerananya, sepadan dengan amalan mereka, wahai Allah, aku akan diganjari sedemikian. Sekarang tolong kembalikanlah aku. Sekarang aku faham. Sekarang aku akan kembali ke dunia dan melakukan amalan-amalan soleh.

Allah akan berfirman "Tidak!" (23:100)

Perbualan dengan Seorang Ateis / Petikan daripada ceramah-ceramah Maulana Umar Palanpuri (rahimahullah)

Kami sedang menaiki kapal terbang. Penumpang yang duduk di sebelah saya adalah seorang ateis. Kami berkenalan dan mula berbual. Pada mulanya, beliau menyembah berhala tetapi kemudian menjadi seorang ateis.

Beliau bertanya kepada saya, "Saya ingin bertanya sesuatu kepada awak."

Saya berkata, "Silakan."

Beliau bertanya, "Di dunia ini terdapat berjuta-juta manusia yang beriman kepada Tuhan, orang Islam, Hindu, Kristian, Yahudi, tetapi apa yang menghairankan saya ialah tiada seorang pun yang pernah melihat Tuhan, jadi bagaimana mereka boleh menerima Tuhan? Apa yang saya tidak dapat lihat, bagaimana saya boleh menerimanya? Maafkan saya, tetapi saya telah bertanya kepada beberapa orang rahib namun mereka tidak dapat menenangkan kebimbangan saya.

Berbual dengan awak, mungkin awak boleh membantu saya memahami bagaimana kita boleh menerima Tuhan yang kita tidak dapat lihat itu?"

Beliau juga seorang doktor, memperoleh ijazah dari Tokyo dan sedang dalam perjalanan pulang ke negaranya. Saya berkata, "Baiklah, tanpa melihat, berjuta-juta manusia di seluruh dunia menerima berjuta-juta perkara. Malah di negara-negara di mana ateisme telah berleluasa, berjuta-juta orang menerima berjuta-juta perkara tanpa melihatnya."

Beliau berkata, "Lupakan berjuta-juta, tunjukkan kepada saya satu atau dua contoh sahaja di mana sesuatu diterima tanpa dilihat."

Saya berkata, "Satu syarat; apa yang diterima tanpa dilihat adalah berdasarkan tanda-tanda. Tanpa tanda, ia tidak akan diterima. Seseorang melihat sesuatu dan menerimanya. Bilakah dia akan menerima tanpa melihat? Walaupun dia tidak dapat melihat perkara itu, dia boleh mengakuinya dengan melihat tanda-tandanya." Beliau mula berfikir dengan mendalam tentang ini.

Saya berkata kepadanya, "Tiada apa yang perlu dirisaukan, biar saya jelaskan. Akal awak dan akal saya. Bolehkah awak melihatnya? Tidak, awak tidak dapat melihatnya. Semua penumpang di kapal terbang ini, bolehkah awak melihat akal mana-mana daripada mereka? Pernahkah awak melihat akal manusia sepanjang hidup awak? Katakan kepada saya, adakah awak menerima bahawa akal itu wujud atau tidak?"

Beliau berkata, "Saya terima."

Saya berkata, "Awak tidak menerimanya secara membuta tuli. Sebaliknya awak menerimanya berdasarkan kesimpulan logik. Awak berkata saya mempunyai akal. Kerana saya menunjukkan tanda-tanda memiliki akal. Dan apakah tanda itu? Bahawa orang itu tidak bercakap secara tidak keruan. Dia bekerja dengan betul. Dan jika dia tidak mempunyai akal, maka dia tidak bercakap dengan tersusun, melempar batu kepada awak, mengutuk tanpa sebab.

Jadi, awak menerima 'akal' berdasarkan tanda-tandanya. Awak tidak menerimanya dengan melihatnya."

Beliau berkata, "Ya, betul juga." Jadi tanpa melihatnya awak menerimanya, awak menerimanya dengan melihat tanda-tandanya.

Saya berkata, "Contoh lain, terdapat roh di dalam diri awak dan roh di dalam diri saya. Pernahkah awak melihat roh ini? Apabila awak membedah seseorang di hospital, awak tidak dapat melihat roh itu secara visual. Tetapi dia hidup. Awak menerima bahawa terdapat roh tanpa melihatnya. Awak mengakuinya melalui tanda-tandanya. Dan apakah tanda itu?

Pada seseorang, matanya melihat, telinganya mendengar, lidahnya bercakap, tangannya boleh memegang, kakinya boleh berjalan. Ini adalah tanda-tanda bahawa dia hidup dan mempunyai roh. Daripada ini, awak menyimpulkan bahawa dia hidup. Serangga tidak menghampiri ular yang sedang tidur tetapi kepada ular yang mati, mereka datang. Burung nasar tidak memakan orang yang sedang tidur, tetapi kepada mayat, ia memakannya. Kedua-dua kita menerima bahawa terdapat roh.

Begitu juga serangga dan burung nasar mengakui bahawa terdapat roh walaupun mereka tidak dapat melihatnya. Sebaliknya kita menerima kewujudan roh melalui tanda-tandanya."

Beliau terbuka menerima ini, begitu juga beberapa penumpang lain yang duduk di kapal terbang itu. Jadi saya telah menunjukkan dua perkara: akal dan roh. Tanpa melihat, awak menerimanya tetapi awak menerimanya berdasarkan tanda-tandanya.

Saya berkata, "Ambil contoh ketiga juga. Di dalam hutan, jika awak melihat sebuah rumah, serta-merta dalam fikiran awak, awak akan berfikir rumah ini tidak tercipta dengan sendirinya. Sebaliknya rumah ini pasti mempunyai seorang pembina. Pernahkah awak melihat pembina ini?"

Beliau berkata, "Tidak."

Saya berkata, "Adakah awak menerima bahawa terdapat pembina tanpa melihatnya?"

Beliau berkata, "Saya terima."

Saya berkata, "Tetapi awak tidak dapat menunjukkan sama ada pembina itu berkulit hitam atau putih, tinggi atau rendah. Tetapi awak terpaksa mengakui bahawa rumah ini mempunyai seorang pembina. 'Rumah' ini adalah tanda bahawa ia mempunyai pembina. Tiga contoh telah diberikan. Ambil contoh keempat pula. Saya menerima awak adalah seorang doktor. Saya tidak pernah melihat awak menghadiri kolej. Saya tidak pernah melihat sijil awak.

Tetapi saya tetap menerima awak sebagai seorang doktor. Kenapa? Kerana awak mempunyai tanda-tanda dalam diri awak yang menunjukkan awak adalah seorang doktor. Awak merawat pesakit yang sakit, kesihatan mereka bertambah baik, daripada ini saya menyimpulkan bahawa awak adalah seorang doktor. Ini adalah satu tanda. Saya akan berikan contoh kelima, selepas ini saya tidak akan berikan contoh keenam kerana terdapat berjuta-juta contoh sebegini.

Saya akan berikan awak contoh kelima yang mana walaupun orang yang buta huruf pun akan menerimanya."

Beliau berkata, "Apakah itu?"

Saya berkata, "Di padang pasir, seekor unta lalu, seorang Badwi tidak melihat secara visual unta itu berjalan lalu tetapi melihat tahi dan kesan tapak kakinya. Adakah Badwi itu, tanpa melihat unta itu, mengakui bahawa terdapat unta atau tidak?"

Beliau berkata, "Ya, dia akan mengakuinya."

Saya berkata, "Tanpa melihat, seorang lelaki yang buta huruf mengakui bahawa terdapat unta dengan melihat tahinya.

Doktor, awak berpendidikan, begitu juga berjuta-juta orang di luar sana, tetapi mereka tidak tahu walau sedemikian bahawa langit yang luas, bumi, bulan, matahari, titisan mani yang tidak bersih yang melaluinya manusia yang besar ini wujud, benih-benih kecil yang menghasilkan pokok-pokok besar, pada pokok-pokok ini tumbuh buah-buahan, terdapat jus di dalam buah-buahan ini. Semua ini adalah tanda-tanda bahawa terdapat pencipta di sebalik semua ini.

Melalui tahinya, awak faham bahawa terdapat unta, tetapi awak tidak faham bahawa melalui langit dan bumi terdapat pencipta! Pencipta inilah yang kita panggil Allah dan kita beriman kepada-Nya tanpa melihat-Nya, sebaliknya kita beriman kepada-Nya melalui tanda-tanda-Nya."