Tajuk: Menghancurkan Berhala Adalah Perlu untuk Menyelamatkan Jemaah Tabligh
Dalam beberapa hari lagi, mungkin kita juga akan mendengar bahawa melawat Nizamuddin membawa pahala seperti Umrah. Atau bahawa umat Islam sepatutnya kini mengundi parti tertentu, dan status Nizamuddin menjadi seperti Dera Sacha Sauda dan Maulana Saad menjadi seperti Baba Ram Rahim.
Oleh: Hafeez Nomani
Siapakah yang dapat menafikan bahawa Hazrat Maulana Ilyas telah mewujudkan sebuah organisasi seperti Jemaah Tabligh untuk seruan agama dan mula-mula membaharui umat Islam Mewat di Haryana yang cara hidup, tabiat makanan, cara mereka hidup dan mati, upacara perkahwinan mereka, semuanya telah menyerupai orang Hindu yang tinggal di situ.
Hazrat Maulana mengambil masa bertahun-tahun, tetapi baginda telah mencantumkan satu cabang sedemikian pada pohon Islam di tanah berbatu sehingga ia bukan sahaja menjadi pohon yang perkasa malah menjadi sebuah taman.
Dan selepas itu, Maulana tidak membiarkan mereka terhad kepada ibadat semata-mata tetapi menjadikan mereka pendakwah agama dan menghantar mereka secara berkumpulan ke bandar, pekan dan kampung, dan orang Mewat yang dahulunya rakyat luar bandar dari kepala hingga kaki telah menjadi pendakwah agama.
Selepas selesai dengan Mewat, Hazrat Maulana Ilyas menyeru para ulama. Sejarah menjadi saksi bahawa Maulana Syed Abul Ala Maududi juga pergi ke Delhi untuk berjumpa Hazrat Maulana Ilyas dan memahami seruannya. Dan ia juga tercatat dalam lembaran sejarah bahawa Hazrat Maulana Ilyas secara khusus mendoakan Maulana Manzoor Nomani dan membuat doa beramai-ramai supaya beliau datang dan menyertai kerja tabligh.
Dan semua orang tahu bahawa pernah ada suatu masa apabila ratusan ulama terkemuka di negara ini, yang meliputi India serta Pakistan dan Bangladesh, begitu terlibat dalam kerja Jamaat sehingga mungkin tidak seramai itu ulama walaupun di Jamiat Ulama.
Ia hanyalah pencapaian Jemaah Tabligh bahawa di Muslim University Aligarh, di mana Encik Jinnah merupakan pihak berkuasa tertinggi bagi setiap pelajar dan Encik Jinnah telah menjadikan semua pelajar biadab, tidak menghormati dan tidak bertimbang rasa,
yang hanya mengeluarkan kata-kata memalukan terhadap ulama yang dihormati - pelajar-pelajar yang sama ini bukan sahaja dijadikan tekun dalam solat dan puasa malah Aligarh Muslim University telah diubah menjadi pusat moden Jemaah Tabligh.
Dan cara Jamaat menyebarkan Islam ke seluruh dunia, menukar ribuan orang memeluk Islam di Eropah, Amerika, Afrika, China, Jepun, Rusia dan Australia, itu semata-mata pencapaian para profesor yang berkebolehan dan pelajar yang berpendidikan tinggi di Muslim University.
Beberapa hari yang lalu, artikel Profesor Akhtar ul Wase menarik perhatian saya dalam Inqilab. Beliau telah menyorot isu Jemaah Tabligh dengan kepedihan yang mendalam dan menulis pada akhirnya bahawa antara enam perkara yang dianggap asas Jamaat, jika semua orang dapat bersatu hanya pada Ikram-e-Muslim (menghormati umat Islam), isu itu boleh dikurangkan.
Akhtar ul Wase sahib berasal dari Aligarh dan telah menyaksikan kerja Jamaat serta kesannya di almamaternya sendiri. Dan semua mereka yang telah menyaksikan era Hazrat Maulana Yusuf sahib dan Hazrat Maulana Inamul Hassan tidak dapat membayangkan sejauh mana keadaan telah sampai hari ini. Sehingga zaman Hazrat Maulana Inamul Hassan, tiada penggantian dan penjagaan warisan sebegini.
Ayah kami Maulana Manzoor Nomani mempunyai kasih sayang yang mendalam tetapi tanpa sebarang kompromi. Pada hari-hari terakhir Hazrat Maulana Ilyas, beliau bersama baginda di Delhi. Pada masa itu, beliau telah mengumpulkan Malfuzat Maulana Ilyas. Dan beliau juga pernah menyaksikan bahawa walaupun sebagai anak, Hazrat Maulana Yusuf sahib hanya akan bertemu ayahnya apabila dipanggil. Semua orang mendapati ini pelik.
Pada suatu hari Hazrat Maulana memanggil Yusuf dan berkata, "Mari Yusuf, peluklah aku, kini kita akan berpisah." (Kata-kata mungkin berbeza) Apabila Maulana Yusuf memeluknya, sang ayah memeluknya lama dan terus berdoa.
Apabila Hazrat Maulana Ilyas wafat pada malam yang sama atau keesokan harinya, semua ulama yang berkumpul telah berunding dan memilih Maulana Yusuf sahib sebagai pengganti. Ayah sendiri menceritakan bahawa beliau amat terluka kerana beliau hanyalah anak dan menjadikannya pengganti seolah-olah tradisi yang sama iaitu selepas ayah datanglah anak.
Tetapi selepas solat Subuh pada waktu pagi apabila Maulana Yusuf sahib bangun dan memberikan ucapan, dirasakan bahawa beliau berbicara bukan dari lidahnya tetapi dari hatinya dan semua orang menerima bahawa beliau benar-benar pengganti yang layak. Kemudian dunia menyaksikan bahawa apa jua kerja yang berlaku di negara ini dan di negara-negara lain di dunia, itu semata-mata pencapaian Maulana Yusuf.
Semasa zaman Maulana Yusuf, Maulana Ubaidullah Balyawi, Maulana Palanpuri dan berpuluh-puluh ulama akan tinggal dan keluar masuk. Pencapaian Maulana Inamul Hassan sahib ialah walau bagaimana luasnya kerja itu tersebar, beliau terus menguruskannya dan tidak membiarkannya berselerak.
Kerugian terbesar kepada Jamaat ialah apabila yang tertua daripada semua, Hazrat Sheikh ul Hadis Maulana Zakariya sahib wafat dan tiada lagi seseorang yang dapat menguruskan kerja sebesar itu.
Cucu Hazrat Maulana Yusuf, Maulvi Saad, bukan sedang menjalankan sebuah gerakan tetapi menjalankan sebuah kedai, beliau telah menjadikan Masjid Banglewali Nizamuddin sebagai sumber pendapatan seperti makam Khwaja Gharib Nawaz di Ajmer, makam Haji Waris Ali Shah di Dewa, makam Hazrat Mujaddid Alf Sani di Sirhind. Kata-kata beliau bahawa jika ada mana-mana tempat yang layak dihormati dan dikumpuli selepas Mekah dan Madinah maka hanya Nizamuddin sahaja.
Dan kata-kata bahawa berfikiran salah tentang Nizamuddin adalah sama seperti berfikiran salah tentang Mekah dan Madinah. Dan kenyataan seperti ini sama seperti pengikut Maulana Ahmad Raza Khan dari Bareilly yang telah berkata bahawa umat Islam sepatutnya datang ke Bareilly dan bukannya pergi ke Ajmer.
Allah telah mengurniakan usia sedemikian sehingga terdapat pengetahuan tentang kebanyakan perhimpunan sejak perhimpunan antarabangsa pertama negara ini di Bhopal sehingga kini. Dalam hidup saya, saya pernah mendengar seorang DM daerah berkata bahawa perhimpunan sebesar ini sedang berlangsung dan kami cuba mengetahui apa yang diperlukan, kemudian jawapannya datang bahawa tiada apa-apa.
DM Moradabad, Ajay Vikram Singh, memberitahu kami bahawa sekurang-kurangnya ambillah sedikit khidmat elektrik, air, lalu lintas, keselamatan. Kami telah berkata bahawa mereka ini adalah orang-orang Allah, Allah yang menjadikan segala urusan mereka berjaya, kamu hanya perlu menyaksikan sahaja. Dan kini berita datang dari merata tempat bahawa untuk perhimpunan antarabangsa di tempat sekian-sekian, kerajaan telah memberikan 10 crore rupee.
Mungkin selepas beberapa hari kita juga akan mendengar bahawa menghadiri Nizamuddin membawa pahala seperti Umrah. Atau bahawa umat Islam sepatutnya kini mengundi parti tertentu, dan status Nizamuddin menjadi seperti Dera Sacha Sauda dan Maulana Saad menjadi seperti Baba Ram Rahim. Seorang ulama yang berkaitan dengan Jamaat memberitahu kami dari mana datangnya berita 10 crore itu, kami memberitahu nama akhbar Al-Furqan dan Munsif.
Selepas itu sebagai jawapan kepada satu soalan, mereka berkata bahawa Maulana Saad berbicara dari akal, perut dan lidah sedangkan mereka yang berbicara dari hati telah membawa Jamaat dari bumi ke langit.
Hari ini terdapat gempa bumi di Pakistan, India dan Bangladesh dan ulama ketiga-tiga negara ini mahu membawa Jamaat kembali ke jalannya dengan cara apa jua pun, tetapi maklumat kami ialah kumpulan yang mengikut syaitan telah menguasai Maulana Saad, kini jika ada sebarang keputusan yang boleh berkesan maka itu ialah menghancurkan berhala Nizamuddin.
Dan kerja ini hanya boleh dilakukan oleh para ulama yang sedang mengembara dengan cadangan-cadangan perdamaian di Pakistan dan Bangladesh. Mereka tidak dapat keluar dari perangkap tempat mereka kini terperangkap. Kerana mereka telah menjadi penjaga bagi para pekerja yang paling popular.