Ibn Abdul Wahab (Muḥammad ibn Abd al-Wahhab ibn Sulayman al-Tamimi) dianggap sebagai salah satu asal usul gerakan Salafi zaman moden. Buku-buku Ibn Abdul Wahab masih dirujuk oleh mereka sehingga hari ini.

Ibn Abdul Wahab dipengaruhi oleh ajaran Ibn Taymiyyah. Jika bukan kerana Ibn Abdul Wahab, karya-karya Ibn Taymiyyah tidak akan dirujuk secara meluas sehingga hari ini. Walau bagaimanapun, sesetengah pengkritik telah mengatakan bahawa satu perbezaan utama pandangan Ibn Abdul Wahab berbanding Ibn Taymiyyah ialah Ibn Taymiyyah tidak pernah membuat Takfir ke atas mereka yang tidak menerima pandangannya. Di sini kami menganalisis kesimpulan yang dibuat ini.

Ibn Abdul Wahab (mungkin) turut menjauhkan dirinya daripada membuat Takfir secara menyeluruh ke atas seluruh Ummah sebagaimana ditunjukkan dalam surat terakhir dalam artikel ini.

Surat Ibn Abdul Wahab yang membuat Takfir dan mendakwa tiada seorang pun gurunya memahami 'La-ila-ha-Ila-Allah'

Dalam kitab "Al-Durar al-Saniyya fi al-Ajwiba al-Najdiyya" (الدرر السنية في الأجوبة النجدية), (Halaman 51, Jilid 10), Ibn Abdul Wahab, selepas membuat Takfir ke atas penduduk Arab, mendakwa bahawa hanya beliau sahaja yang mengetahui maksud 'La-ila-ha-Ila-Allah' dan bukan gurunya sendiri pun yang memahaminya dengan betul. Beliau lanjut mendakwa bahawa mana-mana Ulama yang mendakwa memahami 'La-ila-ha-Ila-Allah' adalah pendusta!

Pada Halaman 50 hingga 51, Jilid 10, disebutkan:

Sumber: Halaman 50-51 Jilid 10 Al-Durar al-Saniyya. Al-Durar al-Saniyya ialah koleksi pandangan, fatwa, dan surat-surat, terutamanya daripada ulama-ulama wilayah Najd di Arab. Ia dihimpun oleh Abd al-Rahman ibn Qasim al-Asimi (عبد الرحمن بن قاسم العاصمي), seorang ulama terkemuka dan murid Muhammad Ibn Abdul Wahhab.

Terjemahan:

Dengan nama Allah, Yang Maha Pemurah, Yang Maha Mengasihani.

Daripada Muhammad ibn Abd al-Wahhab kepada mana-mana Muslim yang menerima surat ini: Salam sejahtera, rahmat, dan keberkatan Allah ke atas kamu.

Allah berfirman dalam Al-Quran: "Mereka yang terus berhujah tentang Allah selepas manusia menerima seruan-Nya - hujah mereka tidak bernilai di sisi Tuhan mereka. Kemurkaan-Nya ke atas mereka, dan mereka akan menghadapi azab yang berat." [Asy-Syura: 16]

Izinkan saya menerangkan mengapa ayat ini penting. Allah mengutuskan Nabi Muhammad (ﷺ) untuk menunjukkan kepada manusia perbezaan antara kebenaran dan kebatilan. Nabi (ﷺ) menerangkan segala yang perlu diketahui manusia tentang agama mereka dengan begitu terperinci sehingga apabila baginda wafat, baginda meninggalkan manusia di atas jalan yang jelas dan terang seperti siang hari.

Kini, inilah masalah yang kita hadapi. Terdapat orang-orang jahat yang, apabila mereka melihat seseorang mengajar apa yang diperintahkan Nabi Muhammad (ﷺ) tentang La-ila-ha-Ila-Allah, mula berhujah dan menyesatkan orang lain. Mereka melihat seseorang menerangkan amalan-amalan yang diharamkan, seperti mempercayai bahawa orang soleh mempunyai kuasa ketuhanan. Kemudian mereka membalas dengan hujah emosi seperti: "Adakah kamu mengkafirkan orang Islam?

Bagaimana kamu berani tidak menghormati si mati? Tetapi keluarga ini terkenal dengan keramahan mereka! Keluarga itu terkenal dengan sifat baik sebegitu!"

Apa yang sebenarnya mereka cuba lakukan ialah menghalang manusia daripada memahami maksud sebenar La-ila-ha-Ila-Allah. Mereka mahu menyembunyikan kebenaran tentang dua perkara serius. Adalah satu bentuk kekufuran untuk mempercayai bahawa orang soleh boleh memberi manfaat atau mudarat kepada kamu. Ia juga satu bentuk kekufuran untuk berdoa kepada orang soleh ini. Kedua-dua perbuatan ini mengeluarkan seseorang daripada Islam.

Apabila manusia akhirnya memahami kebenaran ini, mereka bertanya kepada penyesat-penyesat ini: "Kami dahulu jahil - mengapa kamu tidak mengajar kami ini lebih awal?"

Izinkan saya benar-benar jujur tentang diri saya sendiri - saya bersumpah dengan nama Allah, yang tiada Tuhan selain-Nya. Walaupun saya telah mempelajari ilmu agama dan orang menganggap saya berilmu, saya tidak benar-benar memahami maksud La-ila-ha-Ila-Allah. Saya tidak memahami Islam dengan sebenarnya sehingga Allah mengurniakan saya kefahaman ini. Begitu juga dengan guru-guru saya - tiada seorang pun daripada mereka memahami konsep asas ini.

Justeru, jika mana-mana ulama daripada al-Arid (Najd) mendakwa mereka memahami maksud La-ila-ha-Ila-Allah atau maksud sebenar Islam sebelum masa ini, atau mendakwa guru-guru mereka memahaminya, mereka berbohong. Mereka menipu manusia dan memuji diri mereka sendiri secara palsu. Sebagai bukti, lihatlah Abdullah ibn Isa - ulama paling dihormati yang kami kenali di seluruh Najd, termasuk al-Arid.

Kata-katanya sendiri akan sampai kepada kamu, mengesahkan apa yang saya katakan.

Oleh itu, wahai hamba-hamba Allah, takutlah kepada Tuhan kamu. Jangan bersikap sombong terhadap Allah dan Rasul-Nya (ﷺ). Sebaliknya, bersyukurlah kerana Allah telah mengurniakan kamu dengan mengutuskan seseorang untuk mengajar kamu agama sebenar Nabi kamu.

Janganlah menjadi seperti mereka yang, sebagaimana digambarkan oleh Allah: "Menukar nikmat Allah dengan kekufuran dan membawa kaum mereka kepada kebinasaan - Mereka akan memasuki Neraka, dan alangkah buruknya tempat menetap itu." [Ibrahim: 28-29]

Surat Ibn Saud menyeru penduduk Mekah kepada Islam sebelum menyerang mereka

Berikut adalah surat yang terpelihara daripada Ibn Saud (dipengaruhi oleh Ibn Abdul Wahab) kepada Amir Mekah, di mana beliau menyeru mereka kepada Islam. Ini bermakna, menurut fahaman Ibn Abdul Wahab, beliau membuat takfir ke atas penduduk Masjidil Haram.

Sumber: Unwan Almajd fi Tarikh Majd, Halaman 261, ditulis oleh Sheikh Uthman bin Bishr (1795-1873) yang merupakan sejarawan negara Saudi pertama dan wilayah Najd, yang berkait rapat dengan kerajaan Saudi awal

Terjemahan:

Berikut adalah versi yang disusun semula dengan transliterasi Arab yang dikekalkan:

"Dengan nama Allah, Yang Maha Pemurah, Yang Maha Mengasihani. Daripada Saud bin Abdul Aziz kepada seluruh penduduk Mekah, ulama, Aghawat, dan hakim Sultan. Assalamu ala man ittaba'a al-huda. Kamu adalah jiran Rumah Allah dan penduduk tanah suci-Nya, aman dalam keamanannya. Kami hanya menyeru kamu kepada agama Allah dan Rasul-Nya.

Katakanlah, 'Wahai Ahli Kitab, marilah kepada satu kalimah yang sama antara kami dan kamu - bahawa kami tidak menyembah melainkan Allah dan tidak mempersekutukan sesuatu apa pun dengan-Nya dan tidak pula sebahagian kita menjadikan sebahagian yang lain sebagai tuhan selain Allah.' Tetapi jika mereka berpaling, maka katakanlah, 'Saksikanlah bahawa kami adalah orang Islam.'

Kamu berada di bawah perlindungan Allah dan kemudian perlindungan pemimpin Muslim Saud bin Abdul Aziz dan Emir kamu Abdul Mu'in bin Musa'id, maka berhimpunlah di sekeliling beliau dan taatilah beliau selagi beliau taat kepada Allah. Wassalam."

Ibn Saud,
7 Muharram 1218 H

Penjelasan

Di sini, beliau dengan jelas menyeru Amir Mekah kepada Islam (membuat Takfir ke atas orang Islam)

Selain itu, ucapan salam "Assalamu ala man ittaba'a al-huda" (Salam sejahtera ke atas mereka yang mengikuti petunjuk) digunakan oleh Nabi Muhammad ﷺ dalam surat-suratnya kepada pelbagai pemerintah dan pemimpin pada zamannya sebagai satu cara khusus untuk menyapa pemerintah bukan Islam.

Pembelaan: Surat Ibn Abdul Wahab menjelaskan bahawa beliau tidak membuat Takfir secara menyeluruh.

Walaupun Ibn Abdul Wahab memang membuat Takfir ke atas penduduk Arab, berikut adalah surat yang terpelihara daripada Ibn Abdul Wahab diambil daripada kitab Al-Durar Al-Saniyya. Surat ini menjelaskan pendiriannya tentang membuat Takfir secara menyeluruh.

Surat ini menyimpulkan bahawa beliau TIDAK membuat Takfir ke atas seluruh Ummah Islam sebagaimana yang didakwa oleh sesetengah pihak.

Sumber: Halaman 131 Jilid 10 Al-Durar al-Saniyya. Al-Durar al-Saniyya ialah koleksi pandangan, fatwa, dan surat-surat, terutamanya daripada ulama-ulama wilayah Najd di Arab. Ia dihimpun oleh Abd al-Rahman ibn Qasim al-Asimi (عبد الرحمن بن قاسم العاصمي), seorang ulama terkemuka dan murid Muhammad Ibn Abdul Wahhab.

Terjemahan

Dengan nama Allah, Yang Maha Pemurah, Yang Maha Mengasihani. Daripada Muhammad bin Abdul Wahhab: Kepada sesiapa sahaja yang menerima surat ini daripada kalangan orang Islam, salam sejahtera ke atas kamu serta rahmat dan keberkatan Allah. Selanjutnya:

Berkenaan apa yang dikatakan tentang saya: bahawa saya mengkafirkan semua orang - ini adalah fitnah daripada musuh-musuh. Begitu juga, dakwaan mereka bahawa saya berkata sesiapa yang mengikut agama Allah dan Rasul-Nya sambil kekal di tanah mereka sendiri tidak mencukupi sehingga mereka datang kepada saya - ini juga fitnah. Satu-satunya niat ialah mengikut agama Allah dan Rasul-Nya, di mana jua seseorang itu berada.

Walau bagaimanapun, saya memang mengkafirkan mereka yang mengakui agama Allah dan Rasul-Nya, kemudian menunjukkan permusuhan terhadapnya dan menghalang manusia daripadanya. Begitu juga, mereka yang menyembah berhala setelah mengetahui bahawa ini adalah jalan orang musyrik, dan yang mengindahkannya kepada orang ramai - merekalah yang saya kafirkan. Setiap ulama di muka bumi ini mengkafirkan orang sebegini, kecuali orang yang degil atau jahil.

Dan Allah lebih mengetahui. Salam.

Anak-anak Sheikh dan Hamad bin Nasir, semoga Allah merahmati mereka, telah ditanya: Adakah kamu mempercayai kekufuran seluruh manusia di bumi secara mutlak? Atau tidak?

Mereka menjawab: Apa yang kami percayai sebagai agama kami, dan apa yang kami terima sebagai jalan bagi saudara-saudara kami, ialah sesiapa yang menafikan apa yang diketahui secara jelas daripada agama, dan hujah telah ditegakkan ke atas mereka, mereka menjadi kafir dengan perbuatan itu, walaupun mereka mendakwa Islam. Ini adalah perkara ijmak di kalangan ulama.

Juga dianggap kafir: sesiapa yang menafikan kewajipan solat, dan apabila diseru kepadanya, enggan menunaikannya kerana menolaknya - mereka dibunuh pada pandangan kami sebagai orang kafir. Ini adalah pendirian Imam Ahmad, Ishaq, dan lain-lain daripada ulama terdahulu dan kemudian, dan ia adalah apa yang ditunjukkan oleh dalil daripada Kitab dan Sunnah.

Terdapat pendapat lain tentang perkara ini: bahawa mereka dibunuh sebagai hukuman syariah, yang merupakan pendirian masyhur dalam mazhab Imam Malik, Syafi'i, dan Abu Hanifah.

Kami juga mengkafirkan: sesiapa yang menafikan kewajipan Zakat dan enggan membayarnya, serta memerangi pemimpin kerananya. Kami juga mengkafirkan: sesiapa yang membenci apa-apa daripada agama Rasulullah ﷺ dan menghinanya.

Sesetengah ulama, semoga Allah merahmati mereka, telah menyebut bahawa kekufuran dan kemurtadan mempunyai pelbagai bentuk. Sebahagiannya adalah keraguan, sebahagian adalah kepercayaan, dan sebahagian adalah percakapan.

Sesiapa yang mempersekutukan Allah, atau menafikan Ketuhanan-Nya atau Rububiyah-Nya, atau mewujudkan perantara antara diri mereka dan Allah yang mereka seru, bergantung, dan meminta daripadanya - mereka telah melakukan kekufuran menurut ijmak, kerana ini seperti perbuatan penyembah berhala yang berkata "Kami hanya menyembah mereka supaya mereka mendekatkan kami kepada Allah sedekat-dekatnya" [Al-Quran 39:3].

Mereka menyebut banyak jenis kemurtadan, setiap jenis menyebabkan seorang Muslim menjadi kafir dan menghalalkan darah dan hartanya.

Adapun mengkafirkan seluruh manusia di bumi, kami berlindung kepada Allah daripada perkara ini. Sebaliknya, kami percaya bahawa umat Muhammad ﷺ tidak akan sekali-kali bersepakat di atas kesesatan; sesungguhnya Allah telah memelihara umat ini daripada perkara itu melalui Nabi-Nya Muhammad ﷺ.

Satu kumpulan daripadanya akan terus berada di atas kebenaran, mendapat kemenangan, tidak dimudaratkan oleh mereka yang menentang mereka mahupun mereka yang meninggalkan mereka, sehingga Hari Kiamat ditegakkan, sebagaimana disebutkan dalam hadis-hadis sahih daripada Rasulullah ﷺ.

Ini disertai dengan pemberitahuan baginda bahawa umatnya akan mengambil apa yang diambil oleh umat-umat sebelum mereka, dan akan mengikut jalan mereka, dan berjalan di atas laluan mereka, sebagaimana ditetapkan dalam dua Sahih [Bukhari dan Muslim], daripada hadis Abu Sa'eed, Abu Hurairah, dan lain-lain, daripada Rasulullah ﷺ.

Kitab yang mulia [Al-Quran] juga telah menunjukkan perkara ini, sebagaimana Allah Yang Maha Tinggi berfirman: "Seperti orang-orang sebelum kamu yang lebih kuat daripada kamu dalam kekuasaan dan lebih banyak harta dan anak-anak. Mereka telah menikmati bahagian mereka; maka kamu telah menikmati bahagian kamu sebagaimana orang sebelum kamu menikmati bahagian mereka, dan kamu telah bercakap sia-sia sebagaimana mereka bercakap sia-sia.

_Amalan mereka telah menjadi sia-sia di dunia dan di akhirat, dan merekalah orang-orang yang rugi." [Al-Quran 9:69] _

.