குறைபேசுதல் (Backbiting) என்பது ஒரு நபரைப் பற்றி அவர்/அவள் விரும்பாத ஒன்றைக் குறிப்பிடுவதாகும். இஸ்லாத்தில் குறைபேசுதல் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது (ஹராம்). அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வதஆலா குர்ஆனில் குறைபேசக் கூடாது என்று கூறுகிறான்:

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱجْتَنِبُوا۟ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ ٱلظَّنِّ إِثْمٌۭ ۖ وَلَا تَجَسَّسُوا۟ وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا ۚ أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًۭا فَكَرِهْتُمُوهُ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ تَوَّابٌۭ رَّحِيمٌۭ

குர்ஆன் 49:12 (சூரா அல் ஹுஜுராத்)

ஈமான் கொண்டோரே, நீங்கள் பெரும்பாலான ஊகங்களைத் தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள்; ஏனெனில் சில ஊகங்கள் பாவமாகும். ஒருவரையொருவர் உளவு பார்க்காதீர்கள், ஒருவரையொருவர் குறைபேசாதீர்கள். உங்களில் ஒருவர் தன் இறந்த சகோதரனின் சதையைத் தின்பதை விரும்புவாரா? நீங்கள் அதை வெறுப்பீர்கள் அல்லவா. ஆகவே அல்லாஹ்வை அஞ்சுங்கள்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் தவ்பாவை ஏற்பவனாகவும், கருணையுடையவனாகவும் இருக்கிறான்.

இஸ்லாத்தில் குறைபேசுதல் எப்போது அனுமதிக்கப்படுகிறது?

பொதுவாக, ஒரு நபரைப் பற்றி அவர் விரும்பாத ஒன்றைக் குறிப்பிடுவது குறைபேசுதலாகும். எனினும் இது அனுமதிக்கப்படும் பல சந்தர்ப்பங்களை அறிஞர்கள் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். எடுத்துக்காட்டாக:

• ஒருவரை பரிந்துரைக்கும்போது, எ.கா. திருமணம் அல்லது வணிக பங்குதாரருக்காக (அவரது/அவளது குறைபாடுகளை தெரிவிப்பது)
• ஒருவரை அதிகாரிகளிடம் தெரிவிக்கும்போது, எ.கா. நீதிமன்றத்தில் சாட்சியம் அளித்தல், காவல்துறையிடம் தெரிவித்தல் போன்றவை
• ஒரு நபரை அடையாளம் காட்டும்போது, எடுத்துக்காட்டாக, 'அந்த குட்டையான மனிதர்', அல்லது 'அந்த பெரிய உருவமுடைய மனிதர்' என்பது போன்று
• பெரிய அளவில் அழிவு ஏற்படும்போது, வழிதவறியவர்/பாவத்திற்கு எதிராக எச்சரிக்கும்போது. (அடுத்த பகுதியைப் பார்க்கவும்).

பெரிய அளவில் அழிவு ஏற்படுமானால் மட்டுமே ஒரு வழிதவறியவர்/பாவியை எச்சரிப்பது அனுமதிக்கப்படும்

பரவலாகப் பரவியுள்ள வழிதவறல்/பாவத்திற்கு எதிராக எச்சரிப்பது குறைபேசுதல் அல்ல

பரவலாகப் பரவியுள்ள ஒரு பொய்யான கருத்தியலுக்கு எதிராக மக்களை எச்சரிப்பது அனுமதிக்கப்படும் என்று அறிஞர்கள் ஒருமித்த கருத்துடன் ஒப்புக்கொண்டுள்ளனர். இங்கு முக்கிய சொல் என்னவென்றால் பொய்யான கருத்தியல் பரவலாகப் பரவியிருக்க வேண்டும்.

இமாம் அபூ ஹனீபாவின் வாக்கு:

நீங்கள் ஒரு தவறு செய்பவரை அடையாளம் கண்டால், அதை மற்றவர்களிடம் கூற வேண்டாம். அவரது நல்லவற்றைக் கேட்டு அதைக் குறிப்பிடுங்கள். ஆனால் தீனின் விஷயங்களில், நீங்கள் ஒரு தவறு செய்பவரை (அதாவது சிதைந்த நம்பிக்கைகளைக் கொண்டவரை) அடையாளம் கண்டால், மற்றவர்கள் அதை அறிந்து அவரைப் பின்பற்றாமல் இருக்க, அதை மற்றவர்களிடம் குறிப்பிடுங்கள்"

இமாம் அபூ ஹனீபா ரஹ்மதுல்லாஹி அலைஹி

ஒரு சீரழிந்த நபருக்கு எதிராக மக்களை எச்சரிப்பதன் அனுமதி குறித்த தார்உல் உலூம் தியோபந்த் ஃபத்வா

ஒரு சீரழிந்த நபருக்கு எதிராக மக்களை எச்சரிப்பதன் அனுமதி குறித்து தார்உல் உலூம் தியோபந்த் ஒரு ஃபத்வாவை வெளியிட்டுள்ளது.

வெளியிடப்பட்ட தேதி: ஏப்ரல் 7, 2019

கேள்வி #169327

தவறான கருத்தியலைக் கொண்ட ஒரு நபரைப் பற்றி எனக்கு ஒரு கேள்வி உள்ளது. அவர் தன் பின்பற்றுபவர்கள் பலருக்குப் பின்பற்றப்பட வேண்டிய தலைவராகவும் ஒரு பெரிய நபராகவும் கருதப்படுகிறார். இத்தகைய ஒரு நபரின் தவறுகளை எச்சரிப்பது அல்லது அம்பலப்படுத்துவது குறைபேசுதலாகக் கருதப்படுமா? மேலும், அவரது தவறான கருத்தியலை அம்பலப்படுத்துவது சமூகத்தில் பிளவை ஏற்படுத்துவதற்குக் காரணமாகுமா?

பதில்

பலரால் பின்பற்றப்படும் ஒரு தலைவர் ஒரு பொய்யான கருத்தியலைக் கொண்டிருப்பதாகவோ அல்லது (கருத்தியல் ரீதியான) தவறு செய்ததாகவோ கண்டறியப்பட்டால், அவரது தவறான கருத்தியலைப் பற்றி பொதுமக்களுக்குத் தெரிவிப்பது அனுமதிக்கப்படும். இது பொதுமக்கள் அவரது தவறான கருத்தியலுக்குப் பலியாகாமல் இருப்பதற்காகவே. ஷரீஅத்தில், இந்த செயல் குறைபேசுதலாகக் கருதப்படுவதில்லை.

பலரால் பின்பற்றப்படும் ஒரு தலைவர் ஒரு பொய்யான கருத்தியலைக் கொண்டிருப்பதாகவோ அல்லது (கருத்தியல் ரீதியான) தவறு செய்ததாகவோ கண்டறியப்பட்டால், அவரது தவறான கருத்தியலைப் பற்றி பொதுமக்களுக்குத் தெரிவிப்பது அனுமதிக்கப்படும்

தார்உல் உலூம் தியோபந்த் ஃபத்வா #169327

இருப்பினும் ஒருவர் மென்மையான அணுகுமுறையை (தீவிர நடவடிக்கைகளை எடுக்காமல்) மேற்கொள்ள வேண்டும் மற்றும் சண்டைகளைத் தவிர்க்க வேண்டும், அதோடு பொருத்தமான நேரத்தையும் சூழ்நிலையையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். இத்தகைய கடமை, தீனைப் பாதுகாப்பதற்கான ஒரு முக்கியமான மத கடமையாகும். இது ஒருவர் உம்மத்தைப் பிளவுபடுத்துகிறார் என்று பொருள்படாது, மாறாக தீனையும் ஷரீஅத்தையும் பாதுகாக்கும் செயலாகும்.

இத்தகைய கடமை, தீனைப் பாதுகாப்பதற்கான ஒரு முக்கியமான மத கடமையாகும்

தார்உல் உலூம் தியோபந்த், பரவலாகப் பரவியுள்ள ஒரு ஃபித்னாவுக்கு எதிராக எச்சரிப்பது குறித்து. ஃபத்வா #169327

குறைபேசுதலையும் தகராறுகளையும் தவிர்ப்பதற்காக, (பொய்யான தலைவரைப் பின்பற்றுபவர்களிடமிருந்து) ஒருவர் தன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொண்டால், ஷரீஅத்தின்படி இது ஒரு குற்றமல்ல, மாறாக (தீனில்) கோரப்படும் ஒன்றாகும். இது தவறான அகீதா அல்லது கருத்தியல் மக்களிடையே (மறைமுகமாக) பரவுவதையும் தடுக்கும்.

மூலம்: https://darulifta-deoband.com/home/ur/maulanasaad/169327

பொய்யைப் பற்றி பேசக் கூடாது என்ற உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு வின் வாக்கு பற்றி என்ன?

உமர் அல்-கத்தாப் ரலியல்லாஹு அன்ஹு வின் ஒரு வாக்கு உள்ளது:

عن أبي يوسف عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قال وَاعْلَمُوا أَنَّ لِلَّهِ عِبَادًا يُمِيتُونَ الْبَاطِلَ بِهَجْرِهِ وَيُحْيُونَ الْحَقَّ بِذِكْرِهِ

அபூ யூசுஃப் அறிவிக்கிறார்: உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் ரலியல்லாஹு அன்ஹு கூறினார், "அறிந்து கொள்ளுங்கள், அல்லாஹ்விற்கு அடியார்கள் உள்ளனர், அவர்கள் பொய்யை புறக்கணிப்பதன் மூலம் அதை மடியச் செய்கிறார்கள், மேலும் உண்மையை நினைவுகூர்வதன் மூலம் அதற்கு உயிர் கொடுக்கிறார்கள்."

மூலம்: கிதாப் அல்-கராஜ் 1/23 (كتاب الخراج)

விளக்கம்

உமரின் முழு வாக்கையும் படியுங்கள்!

நாம் தீமையை எச்சரிக்கவோ/தடுக்கவோ (நஹீ முன்கர்) கூடாது என்று இந்த வாக்கை எவ்வாறு தவறாகப் புரிந்து கொண்டோம்?

அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வதஆலா நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுக்கு அவர்களது மக்கள் செய்து கொண்டிருந்த பொய்யை எதிர்கொள்ளுமாறு கட்டளையிடவில்லையா?

உமரின் அறிக்கை (وَيُحْيُونَ الْحَقَّ بِذِكْرِهِ) என்ற சொற்றொடரில் உண்மையைக் குறிப்பிடும்படி மக்களை ஊக்குவிக்கிறது!

உமர் அல்-கத்தாப் உண்மையில் கருதியது என்னவென்றால்:

• சில பாத்திலை, அனைத்தையும் அல்ல! உமர் அல்-கத்தாப் பயன்படுத்திய சொல் 'அல்-பாத்தில்' (الْبَاطِلَ) ஆகும். இது அனைத்து பாத்திலையும் (كل الباطل) குறிக்கவில்லை, சிலவற்றையே குறிக்கிறது. எனவே, புறக்கணிக்க வேண்டுமா அல்லது எச்சரிக்க வேண்டுமா என்பது சூழ்நிலையைப் பொறுத்தது, எடுத்துக்காட்டாக, சதிக் கோட்பாடுகளும் பொய்யான வதந்திகளும் மக்கள் அதைக் குறிப்பிடுவதன் மூலம் தழைக்கின்றன. அவற்றைப் புறக்கணிப்பதே சிறந்தது.

  மறுபுறம், பொய்யான கருத்தியல்கள், மக்கள் அவற்றை கட்டுப்பாடின்றி வளர அனுமதிக்கும்போது தழைக்கின்றன.

• 'வீணான பேச்சுக்கும்' 'எச்சரிக்கைக்கும்' இடையே வேறுபாடு உள்ளது. உமரின் வாக்கு 'வீணான பேச்சுகளை' குறிக்கிறது. அவை பொழுதுபோக்கிற்காகவே. மறுபுறம், 'எச்சரிக்கை' என்பது கவலையுடனும் அக்கறையுடனும் கூடியது. அதன் நோக்கம் மக்களுக்கு உதவுவதே.

இமாம் காஸாலியின் தீமையைத் தடுப்பதற்கான படிநிலைகள்

இமாம் காஸாலி தனது நூலான இஹ்யா உலூமுத்தீன் இல், எச்சரிப்பதன் அனுமதி மட்டுமல்லாமல், ஒரு எச்சரிக்கையின் முன்னேற்றத்தையும் குறிப்பிட்டுள்ளார். இறுதியில், ஒருவர் கடுமையான சொற்களைப் பயன்படுத்தவும் முடியும், பாவியைக் கண்டிக்க. இது பாவி முன்னதாக ஒரு மென்மையான அறிவுரையைப் புறக்கணித்திருந்தால் மட்டுமே செல்லுபடியாகும்.

அவரது நூலின் பக்கம் 190க்கான இணைப்பு கீழே:

/wp-content/uploads/2024/06/Ihya-Ulum-Al-Din-Vol-2.pdf#page=188

இமாம் காஸாலி அடுத்த முன்னேற்றமாக சக்தியைப் பயன்படுத்துவதையும் குறிப்பிடுகிறார். எனினும், ஒருவருக்கு அதற்கான அதிகாரம் இருந்து, அது அவருக்குச் சட்டப்பூர்வமாக இருந்தால் மட்டுமே இது செய்யப்பட முடியும்.

சுருக்கம்: அம்பலப்படுத்துவது எப்போது குறைபேசுதலாகக் கருதப்படுகிறது?

பரவலாகப் பரவியுள்ள ஒரு பொய்யான கருத்தியலுக்கு எதிராக மக்களை எச்சரிப்பது அனுமதிக்கப்படுவது மட்டுமல்லாமல் ஒரு முக்கியமான மத கடமையும் ஆகும் என்று அறிஞர்கள் ஒருமித்த கருத்துடன் ஒப்புக்கொண்டுள்ளனர். இங்கு முக்கிய சொல் என்னவென்றால் பொய்யான கருத்தியல் பரவலாகப் பரவியிருக்க வேண்டும்.

பரவலாகப் பரவியுள்ள ஒரு பொய்யான கருத்தியலுக்கு எதிராக மக்களை எச்சரிப்பது அனுமதிக்கப்படுவது மட்டுமல்லாமல் ஒரு முக்கியமான மத கடமையும் ஆகும்

ஒரு உள்ளூர் இமாமையோ அல்லது தலைவரையோ அவர் ஒரு பாவம் செய்ததற்காக மட்டும் அம்பலப்படுத்துவது இந்த வகையில் அடங்காது. இது குறைபேசுதலாகவே கருதப்படும். மாறாக, அவரிடம் மென்மையாகக் கூறி, அவர் செய்து கொண்டிருக்கும் பாவத்தை விட்டுவிடும்படி பிரார்த்திக்கவும். அவர் செய்யும் தவறு/பாவம் ஒரு குறிப்பிட்ட நபருக்குத் தீங்கு விளைவிக்குமானால், தொடர்புடைய அதிகாரிகளுக்கு மட்டும் தெரிவிப்பது போதுமானது.

அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வதஆலாவே நன்கு அறிந்தவன்.